رهایی از «دستگاه ایدیولوژی»، پایان نقد قدرت نیست/ معمای همزیستی یا ساختن امر مشترک/ «اخلاق نزدیکی» جامعه‌ای متکثر و نابرابر را پیوند می دهد؟

مهم‌ترین پرسش پیش‌روی پروژه کاشی دیگر این نیست که آیا جامعه ایران متکثر است. تکثر نقطه آغاز است. مسیله این است که این تکثر چگونه می‌تواند بدون حل‌شدن در وحدتی بالادست، به ظرفیتی برای ساختن چیزی تبدیل شود که از مجموع اجزای موجود فراتر می‌رود. آیا «جهان جهان‌های مشترک» صرفاً سطحی برای همزیستی خانه‌های کوچک است یا فضایی که در آن خود خانه‌ها، مرزهایشان و نسبت‌های قدرت میان آنها می‌توانند بازسازی شوند؟