چرا بانک ملی پناهگاه معاش برخی مشاهیر ادبیات شد؟

همنشینی بانکداری و ادبیات در نگاه اول معمول به نظر نمی‌رسد. با این حال، بانک ملی ایران در مقطعی از تاریخ خود محل معاش شماری از اهالی قلم بود. افرادی مانند صادق هدایت، حسن قایمیان و محمد بهمن‌بیگی که اگرچه مدتی پشت میز حساب‌ها و اعداد نشستند، اما نامشان در ادبیات، ترجمه و آموزش عشایری ماندگار شد. شاید بتوان این همنشینی نامتجانس را بازتابی از سرشت یک «رویای ملی» دانست. رویایی که نوسازی جامعه ایران را تنها به سامان دادن اقتصاد محدود نمی‌دید، بلکه در دل همان ساختارهای تازه، فضایی برای زیست و قلم برخی آفرینندگان حافظه فرهنگی این سرزمین فراهم می‌کرد.