جناب آقای دکتر پزشکیان لطفاً در سیاست‌های اقتصادی دولت تجدیدنظر بفرمایید.

حتماً مستحضر هستید، برای بسیاری از افراد محروم جامعه، نان و تخم مرغ، نان و پنیر، آب دوغ خیار و بعضا نان و هندوانه ارزانترین مواد غذایی به شمار می‌رود. البته حالا دیگر باید گفت، به شمار می‌رفت، چون در دولت جنابعالی قیمت همین چند قلم از جمله انواع نان هم به‌تدریج و به بهانه آزادپز شدن به شدت افزایش یافته است، به عنوان مثال؛ نان سنگک از حدود ۷ هزار تومان به ۳۸۰۰۰ تومان رسیده است و سایر اقلام نیز با رشد چندین برابری مواجه شده است. به گونه‌ای که اکنون قیمت یک هندوانه متوسط حدود ۴۰۰ تا ۷۰۰ هزار تومان، ارزانترین پنیر (پنیر سفید معروف به گچی) کیلویی ۵۰۰ هزار تومان و یک شانه تخم مرغ حدود ۶۰۰ هزار تومان تمام می‌شود. فعلا از برنج ایرانی کیلویی ۶۰۰ تومان و گوشت که ارزانترین آن به کیلویی یک میلیون و ۶۰۰ هزار تومان رسیده و برای محرومین اصلاً قابل ابتیاع نیست، صرفنظر می‌کنیم. حالا فرض کنیم یک خانواده ۵ نفره محروم برای سیر کردن شکم خودشان در هر روز ۵ قرص نان سنگک که اتفاقاً وزن و اندازه آن هم آب رفته مصرف نماید که ۱۹۰ هزار تومان می‌شود. برای صبحانه روزانه هر روز ۳۰ گرم پنیر خالی (همان پنیر سفید کم‌خاصیت) حدود ۱۵۰ گرم برای ۵ نفر، که جمعا ۷۵ هزار تومان هزینه دارد. برای ناهار هم آب دوغ خیار با یک کیلو ماست کیلویی حدود ۱۳۰ هزار تومان که البته بدون خیار و سبزی و سایر مخلفات برآورد شده است. شب هم تخم مرغ آب‌پز هر نفر دو عدد، جمعا ۱۰ عدد بدون روغن، جمعا ۲۰۰ هزار تومان و یک سوم هندوانه برای یک روز حداقل ۲۰۰ هزار تومان به عنوان میوه در نظر گرفته شده است.