از اعتراض به بلیت ۱۰۰ هزار تومانی «عاشقانه‌های ناآرام» در سال ۱۳۹۴ تا بلیت میلیونی «آرش» در سال ۱۴۰۵/ نبود شورای صنفی و چرخش در بر همان پاشنه

نقاط عطف شکسته‌شدن سقف بهای بلیت تیاتر از ۱۳۹۴ به این سو متعدد و صحبت از «ضرورت تشکیل شورای صنفی برای تعیین بهای بلیت آثار نمایشی» تنها به سال ۱۳۹۷ در دوران مدیریت شهرام کرمی، مدیرکل وقت هنرهای نمایشی محدود است. چنین شورایی اما در غیاب آیین‌نامه‌های لازم در حوزه تیاتر، آیین‌نامه‌ای مانند «ایجاد، ساماندهی و نظارت بر سالن‌های نمایش فیلم» در حوزه سینما، همچنان شکل نگرفته است. پس به‌ویژه از زمان شکل‌گیری تیاتر خصوصی به این سو، هرازگاهی تیترهایی چون «شکستن سقف بلیت تیاتر» و «تیاتر؛ تفریح طبقه مرفه» را هم‌چون موجی کف‌آلود روی آب می‌آورد.