وقتی نماز اول وقت با حق‌الناس گره می‌خورد؛ کدام وظیفه مقدم است؟

آیا فضیلت نماز اول وقت می‌تواند دلیلی برای معطل ماندن ارباب‌رجوع در ساعات اداری باشد؟ در فقه شیعه، نماز اول وقت از فضیلت و جایگاه ویژه‌ای برخوردار است؛ اما این فضیلت به معنای نادیده گرفتن حقوق مردم و تعهدات شغلی نیست. آنجا که انجام یک مستحب با ادای یک واجب تزاحم پیدا می‌کند، رعایت حق‌الناس و پایبندی به مسیولیت شغلی، اولویتی جدی پیدا می‌کند؛ اصلی که می‌تواند مرز میان دینداری فردی و مسیولیت‌پذیری اجتماعی را روشن کند.