«امانت سپردن میت» در فقه شیعه چه جایگاهی دارد؟

امانت سپردن میت یا دفن موقت، روشی مسبوق به سابقه در سنت شیعه است که در شرایطی مانند تحقق وصیت متوفی برای دفن در اماکن مقدس یا فراهم شدن مقدمات تشییع عمومی به کار گرفته می‌شود؛ تدبیری که با هدف حفظ حرمت میت و بدون نبش قبر انجام می‌گیرد و در تاریخ شیعه نیز نمونه‌های متعددی داشته است.