نگاهی به احزاب فلسطینی 1948 و نقش آنها در انتخابات رژیم صهیونیستی

بین الملل به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، پس از اشغال فلسطین در سال 1948، با وجود آوارگی بخش اعظم فلسطینی ها از مناطق اشغالی، بخش کوچکی از فلسطینی ها در آنجا باقی ماندند. این جمعیت کم، با گذشت زمان به عنوان شهروندان رژیم صهیونیستی به رسمیت شناخته شدند. رژیم صهیونیستی این جمعیت را- که اکنون رشد قابل توجهی داشته- به عنوان شهروندان عرب معرفی می کند. اگر چه آنها از همان حقوق شهروندی که صهیونیست ها برخوردارند، برخوردار نبوده و نیستند، اما به عنوان شهروندان عرب اقلیت امکان داشتن نمایندۀ در پارلمان یا همان کنست رژیم صهیونیستی را دارند. این جمعیت فلسطینی در حال رشد - که به فلسطینی های 1948 یا اعراب 1948 مشهورند- در عرصۀ سیاسی رژیم صهیونیستی با 4 حزب حضور دارند. خشم و عصبانیت نتانیاهو از مشارکت پایین هوادارانش در انتخابات کنست احزاب فلسطینی 1948 فلسطینی‌های ساکن سرزمین های 1948، به عنوان شهروندان رسمی رژیم صهیونیستی، برای حضور در فضای سیاسی داخلی، بیش از 13 حزب و جریان سیاسی تاسیس کرده‌اند. از این تعداد، 4 حزب بزرگ فلسطینی در انتخابات حضور داشته، طی دوره های مختلف، نمایندگانی را در کنست رژیم صهیونیستی داشته اند. 1. جبهۀ دموکراتیک برای صلح و برابری (الجبهه الدیمقراطیه للسلام والمساواه) این حزب- که به مخفف «حَدَش» نامیده می شود- در سال 1977 از ایتلاف حزب کمونیست اسراییل(ماکی) و چندین گروه چپگرا و جنبش‌ های عربی مستقل تاسیس شد. ریشه ‌های ایدیولوژیک این حزب به حزب کمونیست فلسطین در دوران قیمومیت بریتانیا باز می ‌گردد. برخلاف برخی احزاب صرفاً عربی، حدش خود را یک حزب مشترک عربی-یهودی می ‌داند و همواره تلاش کرده نمایندگان و اعضای فعال یهودی نیز داشته باشد. نفر اول این حزب «ایمن عوده» است. در حال حاضر «اوفر کاسیو»- که زمانی نمایندۀ کنست رژیم صهیونیستی بود- به عنوان یک عضو یهودی، نفر دوم این حزب است. حدش دارای گرایش‌های قوی سوسیالیستی و چپ اقتصادی است؛ از حقوق کارگران، رفاه اجتماعی و کاهش فاصله‌های طبقاتی حمایت می‌کند. حدش خواهان پایان اشغالگری اسراییل، عقب‌نشینی به مرزهای 1967 و تشکیل یک دولت مستقل فلسطینی در کرانه باختری و نوار غزه به پایتختی قدس شرقی است. مبارزه با تبعیض علیه اقلیت عرب در رژیم صهیونیستی و دفاع از حقوق مدنی و لغو قوانین تبعیض ‌آمیز (مانند قانون کشور-ملت) از محورهای اصلی فعالیت آن است. 2. جنبش عربی برای تغییر (الحرکه العربیه للتغییر) این حزب به طور مخفف «تعال» نامیده می شود و به ‌طور کامل با نام و شخصیت دکتر احمد طیبی، پزشک و سیاستمدار برجسته فلسطینی ساکن سرزمین‌های 1948، گره خورده است. او در سال 1996 این حزب را تاسیس کرد و از آن زمان تاکنون رهبری آن را بر عهده دارد. احمد طیبی پیش از ورود به کنست، به عنوان مشاور یاسر عرفات، رهبر وقت سازمان آزادی ‌بخش فلسطین در امور اسراییل فعالیت می ‌کرد. تعال حزبی ملی‌گرا و دموکراتیک است. هدف اصلی آن مبارزه با تبعیض علیه اقلیت عرب در اسراییل، بهبود شرایط اقتصادی-اجتماعی شهروندان عرب و دست ‌یابی به برابری کامل حقوقی و مدنی است. این حزب از تشکیل دولت مستقل فلسطینی در مرزهای 1967 به پایتختی قدس شرقی حمایت می ‌کند و خواهان پایان اشغالگری اسراییل و انحلال شهرک ‌های یهودی ‌نشین است. تعال تاکید زیادی بر حفظ و تقویت هویت عربی و فلسطینی شهروندان عرب اسراییل دارد و با قوانینی مانند «قانون کشور-ملت یهود» به‌ شدت مخالف است. 3. مجمع ملی دموکراتیک (التجمع الوطنی الدیمقراطی) این حزب به حزب «بلد» مشهور است. این حزب در سال 1995 توسط عزمی بشاره، سیاستمدار، مفسر و فیلسوف برجسته فلسطینی و گروهی از روشنفکران فلسطینی بنیان گذاشته شد. عزمی بشاره بعدها به دلیل اتهام‌های امنیتی از جمله همکاری با حزب‌الله لبنان در جریان جنگ 2006 مجبور به ترک سرزمین های 1948 شد و اکنون در قطر به سر می‌برد. از چهره‌های شاخص دیگر این حزب می‌توان به حنین زُعبی، نخستین زن نماینده فلسطینی که در رویداد کاروان کمک به غزه ماوی مرمره حضور داشت و سامی ابوشحاده اشاره کرد. مهم‌ترین و جنجالی‌ترین شعار و نظریه سیاسی حزب بلد این است که اسراییل نباید به عنوان یک «دولت یهودی» شناخته شود، بلکه باید به یک «دولت دموکراتیک برای تمام شهروندانش» (چه یهودی و چه عرب) تبدیل شود. این دیدگاه ستون فقرات مخالفت بلد با صهیونیسم است. بلد بر خلاف برخی احزاب عربی که روی همزیستی مدنی داخل اسراییل تمرکز دارند، روی هویت ملی فلسطینی شهروندان عرب اسراییل تاکید بسیار زیادی دارد و خود را بخش جدایی‌ناپذیری از ملت فلسطین می‌داند. این حزب از پایان کامل اشغالگری، حق بازگشت آوارگان فلسطینی و تشکیل دولت مستقل فلسطینی حمایت می‌کند. با این حال، به دلیل طرح ایده «دولت همه شهروندان»، در سیستم سیاسی اسراییل غالباً متهم به تلاش برای تضعیف ماهیت یهودی دولت می‌شوند. بلد حزبی کاملاً سکولار است و خواستار عدم دخالت مذهب در سیاست است. به دلیل مواضع تند ملی‌گرایانه و رد تعریف اسراییل به عنوان یک «دولت یهودی و دموکراتیک»، حزب بلد و رهبران آن مکرراً هدف اقدامات سخت‌گیرانه از سوی کمیته مرکزی انتخابات اسراییل و مقامات قضایی قرار گرفته‌اند. در دوره‌های مختلف، تلاش‌هایی برای غیرقانونی اعلام کردن و رد صلاحیت این حزب یا نامزدهای آن (مانند حنین زعبی و سامی ابوشحاده) به اتهام «حمایت از تروریسم» یا «اقدام علیه ماهیت یهودی دولت» صورت گرفته است که برخی از آن‌ها در دادگاه عالی اسراییل رد یا تایید شده‌اند. در دورۀ اخیر انتخابات کنست 2026 نیز، سامی ابوشحاده را مجبور به استعفا از حضور در انتخابات کردند. 4. فهرست متحد عربی (القایمه العربیه الموحده) این حزب- که به «رعم» مشهور است- یکی از تاثیرگذار ترین و در عین حال متفاوت ‌ترین احزاب عرب در اسراییل است. این حزب شاخه سیاسی جنبش اسلامی جنوب سرزمین‌های اشغالی محسوب می ‌شود. برخلاف شاخه شمالی جنبش اسلامی سرزمین های 1948- که کنست را تحریم کرده، فعالیت آن حزب نیز توسط رژیم صهیونیستی ممنوع اعلام شده- شاخه جنوبی و حزب رعم بر مشارکت در فرآیند دموکراتیک اسراییل و فعالیت از داخل سیستم تاکید دارد. رهبر سرشناس و کنونی این حزب منصور عباس است. در حالی که احزاب عربی دیگر بر مسایل ملی فلسطینی و سیاست ‌های کلان تمرکز می ‌کنند، رعم اولویت اصلی خود را حل مشکلات روزمره شهروندان فلسطینی 1948، نظیر بودجه آموزش، بودجه شهرداری‌ ها، مبارزه با جرم و جنایت در جامعه فلسطینیان 1948، و به رسمیت شناختن روستاهای بادیه ‌نشین (بدوی) در صحرای نقب قرار داده است. رعم دارای گرایش ‌های مذهبی و اجتماعی سنت ‌گراست و در مسایلی مانند حقوق کارگران، خانواده و مسایل اجتماعی-فرهنگی مواضع محافظه ‌کارانه اسلامی دارد. حزب رعم در سال 2021 دست به یک اقدام ساختار شکنانه در تاریخ سیاست اسراییل زده، وارد ایتلاف کابینۀ رژیم صهیونیستی شد. تا قبل از سال 2021، هیچ حزب مستقل فلسطینی وارد دولت ‌های ایتلافی رژیم صهیونیستی نشده بود. اما منصور عباس تصمیم گرفت از ایتلاف با سایر احزاب عربی جدا شده و برای اولین بار وارد «دولت تغییر» (به رهبری نفتالی بنت و یاییر لاپید) شود. با این اقدام، رعم توانست در ازای حمایت از دولت، بودجه ‌های میلیاردی برای توسعه زیر ساخت ‌ها و خدمات در بخش‌‌های عرب ‌نشین جذب کند. رعم از تشکیل دولت مستقل فلسطینی حمایت می‌کند و مخالفت خود را با اشغالگری اعلام داشته است، اما رویکردش این است که پیگیری حقوق شهروندان فلسطینی داخل سرزمین های اشغالی نباید منوط به حل ‌و فصل نهایی مناقشه صهیونیست‌ها با فلسطین شود، بلکه این دو مسیر را از هم تفکیک می‌کند. انتخابات کنست رژیم صهیونیستی به روایت آمار و ارقام چینش احزاب فلسطینی در انتخابات 2026 در انتخابات 2026، احزاب فلسطینی یک ایتلاف به نام «فهرست مشترک عربی» ایجاد کردند. این ایتلاف از سال 2015 به همین شکل در انتخابات رژیم صهیونیستی حضور یافته بود اما در چند سال اخیر دچار گسست شده بود. اما این بار دوباره احزاب «حدش»، «تعال» و «بلد» یکبار دیگر با فهرست مشترک عربی شرکت کردند. این ایتلاف، موجب تجمیع آراء این احزاب شده، آنها در آخرین نظرسنجی های قبل از انتخابات 2026، تعدد 9 کرسی در اختیار داشتند. در آن طرف، حزب «رعم» نیز حدود 5 کرسی را در اختیار گرفت که مجموع کرسی های فلسطینی ها را به 14 کرسی افزایش می دهد. حال، در وضعیتی که نه ایتلاف اپوزیسیون، نه ایتلاف کابینه امکان کسب 61 کرسی را ندارند، این احزاب فلسطینی هستند که تعیین کننده سرنوشت انتخابات رژیم صهیونیستی هستند. هر یک از این دو جریان بخواهد ایتلاف ایجاد کند، چاره ای ندارد که به سراغ احزاب فلسطینی بیاید. هرچه میزان مشارکت فلسطینی‌ها بالاتر رود، این قدرت در احزاب فلسطینی بیشتر خواهد شد. چرا که افزایش مشارکت، بر میزان کرسی های فلسطینی ها- که معمولاً مشارکت شان در انتخابات پایین است- اثر مثبت خواهد گذاشت. انتهای پیام/