آمریکا دنبال مالکیت میادین نفتی ونزویلا/غارت 90 میلیارد بشکه نفت مفت

اقتصادی به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، گزارش‌های منتشرشده درباره توافق دولت آمریکا با ونزویلا نشان می‌دهد واشنگتن مدلی فراتر از صدور مجوز یا لغو تحریم‌های نفتی را در این کشور به اجرا می گذارد؛ مدلی که بر اساس آن، آمریکا می‌تواند به‌صورت مستقیم در مالکیت یا توسعه میادین نفتی ونزویلا مشارکت کند. بر اساس گزارشی که «آکسیوس» منتشر کرده، دولت دونالد ترامپ در مذاکرات پیشرفته با مقام‌های ونزویلا درباره امکان به‌دست آوردن سهم مستقیم در میادین نفتی این کشور توافق کرده است. این گزارش‌ها سپس از سوی رسانه‌هایی از جمله رویترز، بلومبرگ و وال‌استریت ژورنال نیز مورد توجه قرار گرفته است. ونزویلا دارای یکی از بزرگ‌ترین ذخایر نفتی اثبات‌شده جهان است و در گزارش مورد اشاره، از 17 میدان نفتی مهم این کشور با مجموع حدود 90 میلیارد بشکه ذخایر اثبات‌شده نام برده شده است. این رقم بیش از دو برابر ذخایر نفت اثبات‌شده ایالات متحده عنوان شده است. تغییر رویکرد آمریکا؛ از تحریم به حضور مستقیم بر اساس تحلیل منتشرشده، اهمیت تحولات اخیر تنها به صدور مجوز برای صادرات نفت ونزویلا محدود نمی‌شود، بلکه نشانه‌ای از تغییر رویکرد واشنگتن نسبت به منابع نفتی این کشور است. آمریکا در سال‌های گذشته عمدتاً از ابزار تحریم، محدودیت‌های صادراتی و صدور مجوزهای موردی برای مدیریت تجارت نفت ونزویلا استفاده کرده است؛ اما ورود مستقیم به پروژه‌های نفتی می‌تواند به معنای تلاش واشنگتن برای تبدیل منابع نفتی ونزویلا به یک دارایی راهبردی برای آمریکا باشد. این تحول از منظر بازار نفت نیز اهمیت دارد؛ زیرا ونزویلا بخش قابل‌توجهی از ذخایر خود را در قالب نفت سنگین در اختیار دارد و افزایش تولید این کشور می‌تواند بر تامین نفت سنگین مورد نیاز پالایشگاه‌های آمریکایی اثرگذار باشد. نفت ونزویلا و رقابت برای نفت سنگین یکی از محورهای مهم تحلیل منتشرشده، تغییر احتمالی مسیر تامین نفت سنگین مورد نیاز آمریکا است. نفت سنگین ونزویلا از نظر ویژگی‌های فنی برای برخی پالایشگاه‌های آمریکایی اهمیت ویژه‌ای دارد و افزایش دسترسی آمریکا به این منابع می‌تواند بخشی از معادلات تامین خوراک پالایشگاه‌های این کشور را تغییر دهد. در این چارچوب، تحولات نفتی ونزویلا را نمی‌توان صرفاً در قالب یک معامله تجاری میان واشنگتن و کاراکاس ارزیابی کرد؛ چراکه مسیله به رقابت آمریکا برای تامین نفت، روابط این کشور با تولیدکنندگان بزرگ نفت و همچنین سیاست تحریمی واشنگتن گره خورده است. بازگشت نفت ونزویلا به معادلات بازار افزایش سرمایه‌گذاری و حضور شرکت‌های آمریکایی در صنعت نفت ونزویلا، در صورت تحقق، می‌تواند در میان‌مدت زمینه افزایش تولید این کشور را فراهم کند. با این حال، بازگشت ظرفیت‌های نفتی ونزویلا به سطح بالاتر نیازمند سرمایه‌گذاری قابل‌توجه، بازسازی زیرساخت‌ها و زمان طولانی است. به همین دلیل، اثر احتمالی این تحول بر قیمت نفت در کوتاه‌مدت محدود خواهد بود و اهمیت اصلی آن را باید در تغییر مسیر سرمایه‌گذاری و کنترل بر منابع نفتی ونزویلا جست‌وجو کرد. اوپک در برابر معادلات جدید نفتی این تحول در شرایطی رخ می‌دهد که ساختار سنتی بازار نفت و نقش کشورهای عضو اوپک با چالش‌های جدیدی مواجه است. افزایش تولید برخی کشورهای خارج از اوپک، تلاش مصرف‌کنندگان بزرگ برای تنوع‌بخشی به منابع تامین و رقابت بر سر سهم بازار، توانایی تولیدکنندگان برای مدیریت عرضه جهانی را تحت تاثیر قرار داده است. در صورت ورود سرمایه و شرکت‌های آمریکایی به صنعت نفت ونزویلا، افزایش ظرفیت تولید این کشور در سال‌های آینده می‌تواند یکی دیگر از متغیرهای موثر بر توازن عرضه و تقاضای جهانی نفت باشد. با این حال، تحقق چنین سناریویی به تصمیم نهایی دولت ونزویلا و آمریکا، چارچوب حقوقی توافق، وضعیت تحریم‌ها و میزان سرمایه‌گذاری مورد نیاز برای احیای زیرساخت‌های نفتی این کشور بستگی خواهد داشت. بر این اساس، مذاکرات احتمالی واشنگتن و کاراکاس را می‌توان نشانه‌ای از تلاش آمریکا برای تغییر جایگاه نفت ونزویلا از یک موضوع تحریمی به یک مولفه راهبردی در سیاست انرژی این کشور دانست؛ تغییری که در صورت عملیاتی شدن، می‌تواند معادلات نفت سنگین و سرمایه‌گذاری در صنعت نفت آمریکای لاتین را نیز تحت تاثیر قرار دهد. انتهای پیام/