کابوی ها سرانجام مغلوب تمدن شطرنج بازان می شوند

دونالـد ترامـپ رییس جمهور امریکا پیرمردی خود شیفته است. تحقیر دیگران ولو متحدانش را لذت بخش می داند. ابایی از عصبی کردن و دراوردن لج دیگران ندارد. زیاد حرف می زند ، کم مشورت می کند و معتاد به نوشتن در فضای مجازی است. کمتر مقام رسمی در دنیاست که این قدر آشکارا در گفتار و نوشتار راست و دروغ را بهم ببافد. او با بمباران خبری ، تولید روایت های متناقض و وارونه جلوه دادن واقعیت ها با رویا فروشی ، نمونه عینی از پیروان سبک " اشباع رسانه ای " دردهه سوم قرن بیست و یکم است. او مایل است در سر خط خبر رسانه ها باشد حتی اگر منجر به افزایش تنفر از او شود. او شگردهای تکراری دارد: 1-روایت اول ولو با دروغ ماشین گفتاری و نوشتاری ترامپ لحظه ای خاموش نمی شود. او حوصله نشستن در جلسه های کارشناسی و مشورتی ندارد و وقتش را بحای انکه صرف شنیدن گزارش نهادهای اطلاعاتی ، امنیتی و تصمیم سازان کند از حرف زدن و ادا در اوردن بیشترین لذت را می برد. این شیوه عمل موجب شده است تا در باره همه موضوعات روایتی از او شنیده شود و مخاطب کم و بیش احساس می کند روایت اول ولو دروغ را از او شنیده است. 2-وارونه نشان دادن واقعیت ترامپ از اینکه رسانه ها روزانه دروغ هایش را بشمارند یا او را دروغگو ترین سیاستمدار قرن لقب دهند ، ابایی ندارد. او این را یک شگرد برای دستیابی به هدف می کند. ترامپ عمل به راهبرد ماکیاول که گفته بود هدف وسیله را توجیه می کند با گفتن اطلاعات بدون اصالت پیاده سازی کرده است. در هم امیختن راست و دروغ ، واقعیت و ادعا ، خبر جعلی و اطلاعات درست ، تهدید و تشویق و ... برای او موجب عذاب وجدان نمی شود.او براحتی از طریق دوربین در چشم مخاطب زل می زند و شب را روز جلوه می دهد.