معاریو: اسراییل حتی در میان دو حزب آمریکایی هم دچار مشکل شده است

بین الملل به گزارش گروه عبری خبرگزاری تسنیم: شامویل روزنر در مقاله ای که امروز شنبه در وب‌سایت این رسانه صهیونیستی منتشر شد، با تحلیل نتایج انتخابات میاندوره‌ای آمریکا تاکید کرد: خطری که امروز اسراییل را به شدت تهدید می‌کند از بزرگترین دوست و متحدش می‌آید، بسیاری به ما می‌گویند دست از سر ما بردارید. به اعتراف این تحلیل‌گر صهیونیست: بحث درباره میزان مشارکت رای‌دهندگان در انتخابات دموکراتیک به نوعی تناقض می‌انجامد. از یک سو، میزان بالای مشارکت مطلوب تلقی می‌شود، زیرا نشان‌دهنده مشارکت مدنی و وجود دموکراسی فعال و سالم است. از سوی دیگر، مشارکت بالا نشان‌دهنده دشواری شرایط، احساس فوریت، سطح بالای قطبی‌شدن و میزان زیاد نگرانی است. اعتراف مورخ صهیونیست به گسترش موج نفرت جهانی از اسراییل چرا شمار زیادی از اسراییلی‌ها امسال برای رای دادن پای صندوق‌های رای رفتند؟ پاسخ کاملاً روشن است: شکاف عمیق اجتماعی، جنگی طولانی‌مدت، احساس خطر و این باور که انتخابات سرنوشت‌ساز است؛ و اسراییل در دوراهی پیروزی یا شکست قرار دارد. وضعیت در اسراییل و آمریکا نیز همین‌گونه است. هفته گذشته انتخابات میان‌دوره‌ای برگزار شد و دومین میزان مشارکت بالای رای‌دهندگان در بیش از یک قرن گذشته را به ثبت رساند. اما پیش از امسال، کدام انتخابات میان‌دوره‌ای رکورد مشارکت در آمریکا را در اختیار داشت؟ انتخاباتی که هشت سال پیش برگزار شد؛ انتخابات میان‌دوره‌ای در نخستین دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ. به عبارت دیگر، ترامپ دو بار رییس‌جمهور بوده و در هر دو دوره ریاست‌جمهوری او، انتخابات میان‌دوره‌ای با مشارکت بی‌سابقه رای‌دهندگان برگزار شده است. گفتیم: اختلاف اجتماعی شدید، جنگی طولانی‌مدت، احساس وضعیت اضطراری و این باور که انتخابات سرنوشت‌ساز است؛ یا پیروزی یا شکست. در هر دو مورد، شاید حضور شمار زیادی از مردم پای صندوق‌های رای اتفاق خوبی باشد، اما در عین حال، نگران‌کننده نیز هست. از دیدگاه ناظر اسراییلی که انتخابات آمریکا را دنبال می‌کند، دو دلیل برای نگرانی وجود دارد. آمریکا نه‌تنها شاهد قطبی‌شدن شدیدی است که شمار بی‌سابقه‌ای از رای‌دهندگان را به پای صندوق‌های رای می‌کشاند، بلکه در چند موضوع نیز بی‌طرفی خود را حفظ نمی‌کند؛ دست‌کم یکی از این موضوعات، یعنی تمایل به پایان دادن به جنگ در ایران، با منافع اسراییل در تضاد مستقیم قرار دارد. شاید این مسیله نشانه تحولی جالب‌توجه و حتی نگران‌کننده باشد که باید به آن توجه کنیم. اسراییل سال‌ها و حتی دهه‌ها، روایت زیر را به آمریکایی‌ها ارایه می‌کرد. این که شما درباره بسیاری از مسایل داخلی و خارجی اختلاف‌نظر دارید و برای کسب قدرت با یکدیگر رقابت می‌کنید، اما موضوعی وجود دارد که فراتر از اختلافات سیاسی و قطبی‌شدن حزبی است؛ آن موضوع، حمایت از اسراییل است. دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان از اسراییل حمایت می‌کنند و لیبرال‌ها و محافظه‌کاران نیز همین رویه را دنبال می‌کنند. این روایتی بود که به‌خوبی به نفع اسراییل عمل کرد و تا حدودی برای آمریکایی‌ها نیز سودمند بود. آن‌ها نیز درک می‌کنند که در عصر اختلافات فراوان، مسایلی وجود دارند که فراتر از این اختلافات قرار می‌گیرند. به همین دلیل این روایت را پذیرفتند و به ترویج آن پرداختند. البته این روایت تا حدودی ساده‌انگارانه بود. این روایت، شعار حامیان اسراییل به شمار می‌رفت و داده‌ها همواره آن را تایید نمی‌کردند. به هر حال، محبوبیت این روایت در دهه‌های اخیر کاهش یافته و به‌تدریج فرسوده شده است. در سال 1978، تقریباً هیچ تفاوت حزبی در حمایت از اسراییل وجود نداشت. 49 درصد جمهوری‌خواهان و 44 درصد دموکرات‌ها، اسراییل را به فلسطینی‌ها ترجیح می‌دادند؛ اختلافی فقط پنج‌درصدی. نویسنده بعد از پرداختن آماری و تاریخی به این مسیله اعتراف کرد: در پایان دهه گذشته، روایت حمایت حزبی از اسراییل کم‌کم به موضوعی مضحک تبدیل شد. در نظرسنجی دوره‌ای موسسه گالوپ درباره همدلی با اسراییل در مقایسه با فلسطینی‌ها ــ پرسشی تا حدودی ناخوشایند، اما تنها پرسشی که طی دهه‌های طولانی به‌طور مستمر مطرح شده است ــ دموکرات‌ها موضع خود را تغییر می‌دهند و مستقل‌ها نیز از آن‌ها پیروی می‌کنند. در سال 2023، میزان همدلی دموکرات‌ها با اسراییلی‌ها به 38 درصد کاهش یافت و در سال 2026 به 17 درصد رسید. در میان مستقل‌ها نیز میزان همدلی با اسراییل 30 درصد و با فلسطینی‌ها 41 درصد بود. این نیز نشان‌دهنده عقب‌گرد در جامعه آمریکا است. در میان جمهوری‌خواهان همچنان اکثریتی بزرگ از اسراییل حمایت می‌کنند، اما این اکثریت دیگر به بزرگی گذشته نیست. رقم 70 درصد بسیار کمتر از 87 درصد است. در اینجا، در واقع، نیاز به توصیف آنچه به نظر می‌رسد نشانه‌های مشکوکی از یک چرخه تکرارشونده باشد، آشکار می‌شود: روایت حمایت دوحزبی که به‌مرور به حمایت یک‌حزبی تبدیل شد و سرانجام وارونه شد و بار دیگر به روایتی مبتنی بر اجماع تبدیل شد؛ اما این بار اجماع دوحزبی علیه اسراییل است نه در حمایت از آن. از اجماع در حمایت از اسراییل، به اختلاف سیاسی بر سر آن و سپس به اجماع علیه آن تبدیل شده است. اگر این وارونگی تحقق یابد، اسراییل بار دیگر روایتی اطمینان‌بخش از توافق و هم‌سویی را در اختیار آمریکایی‌ها قرار خواهد داد؛ دست‌کم در یک موضوع. اما این بار، به‌جای اجماع بر حمایت از اسراییل، اجماع بر مخالفت با حمایت از آن خواهد بود. با این حال نویسنده ادعا می‌کند که این توصیف، تصویری اغراق‌آمیز از وضعیت کنونی است. اکنون چنین وضعیتی وجود ندارد و ابراز امیدواری می‌کند که به وجود نیاید. انتهای پیام/