خبری
·
راز ماندگاری صایب تبریزی در شعر فارسی چیست؟/ ستارهی سبک هندی در آسمان ادبیات ایرانی
وقتی از صایب تبریزی حرف میزنیم، با یکی از نامهایی روبهرو هستیم که نه فقط در حافظه اهل ادب، بلکه در جانِ زبان فارسی جا خوش کرده است. او شاعرِ «دقت» بود؛ شاعری که واژه را رها نمیگذاشت، بلکه در دست میپخت، تراش میداد و به معنایی چندلایه میرساند. صایب، در دورهای که شعر فارسی میان سنت و تجربههای تازه نفس میکشید، مسیر تازهای پیش پای زبان گذاشت: مسیری که در آن تصویر، مضمونآفرینی، ایجاز و خیالِ دوررس قدرت داشت.
وقتی از صایب تبریزی حرف میزنیم، با یکی از نامهایی روبهرو هستیم که نه فقط در حافظه اهل ادب، بلکه در جانِ زبان فارسی جا خوش کرده است. او شاعرِ «دقت» بود؛ شاعری که واژه را رها نمیگذاشت، بلکه در دست میپخت، تراش میداد و به معنایی چندلایه میرساند. صایب، در دورهای که شعر فارسی میان سنت و تجربههای تازه نفس میکشید، مسیر تازهای پیش پای زبان گذاشت: مسیری که در آن تصویر، مضمونآفرینی، ایجاز و خیالِ دوررس قدرت داشت.
1 بازدید
منبع اصلی ↗