لبنان؛ دو گام مقاومت در برابر یک گام تجاوز

بین الملل به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، سعدالله زارعی، کارشناس ارشد مسایل منطقه در یادداشتی با عنوان «لبنان ؛ دو گام مقاومت در برابر یک گام تجاوز» که در اختیار خبرگزاری تسنیم قرار گرفت، نوشت: 1- اکنون حدود سه سال از درگیری مستقیم و پیوسته میان رژیم اسراییل و مقاومت لبنان گذشته است. پیش از این در گیری مستقیم و پیوسته آنان دو دوره 18 سال و 33 روز را طی کرده است. با این وصف اسراییل و حزب الله 21 سال در وضعیت جنگ با یکدیگر بوده اند و طبعاً سالیانی دیگر نیز در جنگ با هم خواهند بود. در همه این 21 سال، اسراییل در اوج قدرت نظامی، اطلاعاتی و فن آوری نظامی بوده و حزب الله با فاصله‌ی زیاد نظامی و فن آوری از آن، در حال "مهار" و ناکام گذاشتن آن بوده است. رژیم اسراییل در هر سه مرتبه بخشی از سرزمین لبنان را به اشغال در آورده و حزب الله هیچگاه در وضعیتی نبوده که بخشی از سرزمین فلسطینی تحت اشغال را در اختیار داشته باشد. حاصل این سه جنگ هم رد و بدل کردن سرزمین های تصرف شده نبوده است. سرزمین را یک طرف اشغال کرده و طرف دیگر با زدن ضربه به آن و طی یک دوره زمانی با تقدیم خون های زیاد آن را پس گرفته است. در این حدود 42 سال که از پیدایی حزب الله می گذرد، پیروزی یکی و شکست دیگری هیچگاه با عنصر جغرافیا اندازه گیری و داوری نشده است. کما اینکه همین الان ارتش اسراییل که با توسل به انواعی از اقدامات مجرمانه، بخش هایی از جنوب لبنان را در تصرف دارد، کامیاب ارزیابی نمی‌شود. پیروزی ارتش اسراییل یک معیار دارد و آن رفع خطر امنیتی بلند مدت از مناطق شمالی فلسطین در برابر تهدید از سوی لبنان است. این رفع خطر دو راه مشخص دارد ؛ قبول رفع آن از طریق مصالحه با اسراییل از سوی طرف لبنانی و یا ریشه کن شدن دایمی تهدید از طریق غلبه‌ی مطلق نظامی اسراییل بر لبنان. دسترسی اسراییل به نیروهای حزب الله و یا تسلط بر سرزمین لبنان در حالی که حزب الله نه به مصالحه و نه به کنار گذاشتن سلاح مقاومت تمایل دارد‌، دستاوردهای دشمن آن، هر اندازه مهم هم که باشد، صرفاً تاکتیکی و قایل بازگشت ارزیابی می‌شود کما اینکه اگر رژیم در ادعای تسلط بر تونل‌های نبطیه و ارتفاعات مشرف به آن واقعیت داشته باشد، برای بار دوم اتفاق افتاده و فاصله این دو اتفاق 45 سال است و حزب الله 30 سال پیش توانسته است پس از 15 سال اشغال این ارتفاعات از سوی دشمن‌، آن را به دست آورد و 30 سال طول کشیده تا اسراییل دو باره آن را به چنگ آورد. همه می‌دانند حزب الله امروز از زمانی که 30 سال پیش ارتش اسراییل را وادار به ترک نبطیه و این ارتفاعات کرده قوی تر است حالا هر چند اسراییل با استناد به ضرباتی که در این حدود دو سال به حزب الله زده است، آن را از دو سال پیش ضعیف تر ارزیابی می‌کند اما نمی‌تواند افزایش قدرت امروز حزب الله نسبت به سال 1375 ش/ 1996م که از نبطیه فرار کرده را نادیده بگیرد. خود این یعنی ماده ی تهدید امنیتی مناطق شمالی فلسطین از سمت مناطق جنوبی لبنان رفع نشده و امنیت شمال که مهمترین ماموریت ارتش اسراییل می باشد در دسترس آن قرار نگرفته است. روایت الاخبار لبنان از آخرین وضعیت «علی الطاهر» و رد ادعای اسراییل آخرین وضعیت تپه‌های «علی الطاهر» در جنوب لبنان چیست؟ 2- حزب الله در لبنان جایگاه عمیقی دارد، سرزمین جنوب از ضاحیه تا روستاهای مرزی جنوب و از بعلبک در شرق تا روستاهای جنوب ، عمدتاً زیستگاه شیعه است و جمعیت حدود 1.8 میلیون نفری آن مدافع سر سخت حزب الله بوده و نیروی جهادی آن را پی در پی تامین کرده است. ضمن آنکه در میان بقیه طوایف هم از آنجا که مبارزه با اشغال این سرزمین توسط ارتش متجاوز موضوعیت و مقبولیت دارد و نیز از آنجا که علایق ملی در دفاع از شیعه در بین بقیه طوایف لبنانی هم وجود دارد، حزب الله بطن و متن لازم را برای تداوم مبارزه مسلحانه با رژیم غاصب اسراییل دارد و این جدای از آن است که لبنان بعنوان کشوری عربی _ اسلامی در پیوستگی طبیعی با ملت و سرزمین عربی _ اسلامی فلسطین هم است و مهم ترین دلیل جنگ اسراییل با حزب الله هم دفاع مسلحانه آن از فلسطینی هاست. بنابراین اگر تداوم مبارزه وابسته به مقبولیت آن و نیز وابسته به علایق حزب الله باشد، این مبارزه در لبنان تا زمان بقاء رژیم منحوس ادامه می یابد و بروز نقصان و خلل سبب کنار گذاشتن آن نمی‌شود. در لبنان، اسراییل نمی‌تواند با زور و توسل به جنایت و اشغال سرزمین اعلام پیروزی کند چرا که لبنان زیر بار پیروزی دشمن نمی‌رود و توان خود را برای بازپس گیری سرزمین خود به میدان می آورد. اسراییل زیستگاه جنوب را ویران می‌کند ولی قادر نیست مالکیت لبنانی‌ها بر سرزمین خود را از بین ببرد بویژه آن که این زیستگاه‌ها علاوه بر آنکه متعلق به کشور لبنان است، مدعی قدرتمند طایفه ای هم دارد و این طایفه که اینک بخش عمده ی جمعیت آن آواره است، قرار نیست به جای دیگری کوچ کند از این رو ساکنان آن که در مکتب شهیدان بزرگی چون سید عباس موسوی، شهید راغب حرب، سید حسن نصرالله و سید هاشم صفی الدین تربیت شده و بارها طعم پیروزی بر دشمن خود را چشیده اند، در کمین دشمن خواهند نشست. 3- آنچه که در نبطیه و ارتفاعات مشرف به آن می گذرد، یک جنگ است نه میدان مسابقه که ساعتی شروع و ساعتی به پایان می رسد و یک طرف پیروز نهایی و طرف دیگر بازنده نهایی اعلام می‌شود. اسراییل در سرزمین متعلق به حزب الله قطعا نمی تواند "مستقر" شود. نیروهای نظامی آن برای مدت طولانی هم نمی‌توانند آنجا بمانند. تکنولوژی هم چیزی نیست که بدیل نداشته باشد و حزب الله نتواند برتری در آن را به دست آورد. بنابراین همه چیز در اینجا نسبی است امکانات نسبی، پیروزی را نسبی می‌کند. از همین رو وقتی ارتش اسراییل ادعا کرد راهی به تونل‌های حزب الله پیدا کرده است، نه شیپورها به علامت پیروزی ارتش نواخته شدند و نه حزب الله دچار ترس شد. سکوت رسانه‌ای حزب الله در برابر ادعای ارتش غاصب، باید اسراییل را خیلی نگران کند کما اینکه تداوم بمباران‌ها و پرواز پرنده های آن بر فراز نبطیه و ارتفاعات آن، علیرغم اعلام تسلط بر علی الطاهر این نگرانی را بازتاب داده است. باید دید برنامه اسراییل برای غلبه بر این نگرانی چیست؟ بعضی گفته‌اند چند هفته طول می‌کشد تا رژیم اسراییل دقیقاً بگوید چه طرحی در این رابطه دارد. ارتش اسراییل تا آن زمان ، قاعدتاً به حملات نظامی خود در قالب بمباران ها و پروازهای شناسایی ادامه می‌دهد تا به جامعه اسراییلی بگوید در حال تکمیل پیروزی خود در ارتفاعات نبطیه است اما پس از چند هفته ناگزیر به قبول یکی از دو چیزی خواهد شد که به هیچکدام علاقه ای ندارد. ارتش اسراییل یا این منطقه را به ارتش لبنان تحویل می‌دهد و از آن عقب می‌نشیند که در این صورت عملاً این منطقه را به حزب الله باز گردانده است و یا برای تکمیل پروژه حذف حزب الله به جنگ ادامه می‌دهد که در این صورت باید نگران تکرار وضعیت خود در 1996، 2000 و 2006 باشد . حزب الله که اینک در فضای ارعاب قرار ندارد، قرار نیست تسلیم شود. آیت الله مقاوم شیخ نعیم قاسم دبیر کل حزب الله رسماً اعلام کرده است نیروهای حزب الله هرگز سلاح خود را کنار نمی‌گذارند و حتی از حمایت از فلسطین دست نخواهند کشید. آیا اسراییل این منطقه را به دولت و ارتش لبنان تسلیم می‌کند، احتمال آن در نهایت کم نیست چرا که این با وجود هزینه‌ها و خطرات آن، کم هزینه ترین راه پیش روی آن است. نتیجه ادامه جنگ با حزب الله و نیز نتیجه تسلیم نبطیه به دولت لبنان، برای مناطق شمالی فلسطین اشغالی یکی است؛ ساکنان یهودی این مناطق در هر دو صورت، امنیتی برای بازگشت ندارند و مسیله نتانیاهو در جنگی که پنج ماه درگیر آن بوده است، حل نمی‌شود. کار ارتش اسراییل در اینجا از غزه که هنوز از جوشش نیفتاده است سخت تر است چرا که بر خلاف غزه امکان محاصره واقعی این منطقه وجود ندارد. 4- با وجود آنچه بعنوان سرنوشت محتوم ارتش اسراییل در نبطیه بر شمردیم، جبهه مقاومت و بویژه جمهوری اسلامی در قبال مظالمی که بر ساکنان مقاوم این منطقه می رود، نمی‌توانند ناظر بی‌طرف باشند. دشمن نباید ولو برای مدتی موقت در لبنان جاگیر شود. اسراییل در اینجا حتی نباید پیروزی تاکتیکی به دست آورد. تجربه نشان داد هر گاه آمریکا که ستون اصلی بقاء رژیم جنایتکار اسراییل است زیر فشار قرار گیرد، رفتار اسراییل تحت کنترل در می آید. برای بیرون راندن اسراییل از لبنان دقیقاً باید آمریکا زیر ضرب قرار گیرد و هر گونه تغییر در وضعیت تنگه هرمز _ بدون مماشات در باره حق کنترل مطلق ایران _ و رها کردن یقه پایگاه‌های آمریکا و دولت‌های زمینه دهنده به بقاء پایگاه‌های آمریکا باید به عقب‌نشینی کامل متجاوزین از سرزمین‌هایی که طی این سه سال در غزه، کرانه ، لبنان و سوریه به اشغال درآمده‌اند، مشروط گردد و این تهدید با اقدامات عملی ملموس باشد. انتهای پیام/