بازسازی حکمرانی فرهنگی

بازسازی حکمرانی فرهنگی؛ حجاب، نظام جامع عفاف و فرهنگ عمومی در سال‌های اخیر، مسیله عفاف و حجاب در جامعه ایران از یک موضوع تنها فرهنگی و اجتماعی فراتر رفته و به یکی از مسایل مهم حکمرانی عمومی تبدیل شده است. تحولات فرهنگی پس از فتنه سال ۱۴۰۱، گسترش برخی مظاهر بی‌حجابی و برهنگی، نقش رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی، تغییرات نسلی و تلاش خاینین به وطن وضد ایرانی فراری ومزدور امریکا وصهیونی ها وذوب شده درفرهنگ غربی که از غربی ها هم افراطی تر عمل می کنند ، سوء استفاده ازتفاوت‌های فرهنگی، نشان می‌دهد که با مساله ای چندبعدی مواجه هستیم. در چنین شرایطی، نادیده گرفتن ابتذال فرهنگی و هنجارشکنی در پوشش یا تقلیل آن به یک اقدام مقطعی و تک‌ساحتی؛ ناشی از ضعف ویا ظلم وستم فرهنگی و یا نفهمیدن ابعاد مهم ومراحل امربه معروف ونهی از منکر است. به هرجهت سکوت فرهنگی توسط مدیران وحکمرانان ونخبگان وفعالان اجتماعی ودلسوزان به فرهنگ وتمدن دیرپا وغنی اسلامی _ ایرانی به طورقطع جایزنیست. جنگ تمام عیار برعلیه خانواده ایرانی و هنجارشکنی ضد اخلاقی وفساد وبی بند وباری را به مثابه یک خطر بزرگ فرهنگی باید جدی گرفت. راه‌حل، بازسازی حکمرانی فرهنگی است اصل شرعی و قانونی حجاب ازمسلمات بدیهی است حکم شرعی حجاب و عفاف و الزام قانونی آن، تابع فراز و فرودهای سیاسی، اجتماعی و امنیتی نیست. شرایط جنگی، فشار اقتصادی، تغییرات اجتماعی یا تحولات سیاسی، اصل حکم شرعی را تغییر نمی‌دهد و اصل الزام قانونی نیز به قوت خود باقی است. آنچه باید متناسب با شرایط بازتنظیم شود، روش سیاست‌گذاری، نحوه اجرا، ابزارهای حکمرانی، اولویت‌ها و شیوه اقناع و فرهنگ‌سازی است. این تفکیک، برای جلوگیری از دو برداشت نادرست؛ ضروری است: