خبری ·

هاآرتص: فقط ایران نیست؛ سرنوشت اسراییل در رام الله رقم می‌خورد

روزنامه هاآرتص اعتراف کرد: اسراییل قادر به مقاومت در برابر تمام چالش‌های موجود نخواهد بود.
بین الملل به گزارش گروه عبری خبرگزاری تسنیم: این روزنامه عبری زبان در مقاله‌ای که روز سه شنبه منتشر شد، اعتراف کرد: حتی اگر بتوانیم در مقابل ایران هم بایستیم باز هم چالش‌هایی هستند که می‌توانند زوال اسراییل را رقم بزنند. اقتصاددان اسراییلی: فقط 4 سال برای نجات اسراییل زمان داریم «دانی سیتروویچ» تحلیل‌گر معروف صهیونیست در یادداشتی که در روزنامه هاآرتص منتشر شد، نوشت: چه اندازه برای تصمیم‌گیرندگان اسراییلی سودمند بود که طی سال‌ها بر ایران، به‌عنوان تهدیدی دوردست که شمار اندکی از مردم(شهرک نشینان) عادی اسراییل شناخت عمیقی از آن دارند، تمرکز کنند؛ تهدیدی که می‌توان آن را به‌عنوان خطری موجودیتی به تصویر کشید و تقریباً هرگونه اقدام نظامی را با آن توجیه کرد. تمرکز بر ایران به رهبران اسراییل این امکان را داد که بارها رسیدگی به مسیله فلسطین را به تعویق بیندازند؛ مسیله‌ای که مستلزم اتخاذ تصمیم‌های سیاسی دشوار، پذیرش امتیازهای دردناک و تعیین تکلیف آینده اسراییل است. در مقابل، مسیله فلسطین پیش از هر چیز مشکلی متعلق به خود اسراییل است و هیچ‌کس به‌جای آن این مسیله را حل نخواهد کرد. بزرگ‌ترین تهدید برای آینده اسراییل به‌عنوان یک ساختار یهودی، ناشی از نبود پاسخی برای یک پرسش ساده است: قصد داریم با میلیون‌ها فلسطینی که در فاصله میان رود اردن و دریای مدیترانه، از جمله در نوار غزه، زندگی می‌کنند، چه کنیم؟ تداوم وضعیت موجود به معنای تثبیت سلطه اسراییل بر جمعیتی است که از حقوق سیاسی برابر محروم هستند. این وضعیت ممکن است به شکل‌گیری نظامی منجر شود که به‌درستی می‌توان آن را آپارتاید (تبعیض نژادی سازمان‌یافته) توصیف کرد یا در نقطه مقابل، توانایی اسراییل برای حفظ هویت یهودی و دموکراتیک خود را تضعیف کند. هم‌زمان، چنین وضعیتی انزوای اسراییل در جهان را عمیق‌تر می‌کند و خطر اتخاذ اقدامات سیاسی، حقوقی و اقتصادی علیه آن را افزایش می‌دهد. تمرکز تقریباً وسواس‌گونه بر ایران، هزینه امنیتی سنگینی به همراه داشته است. پیش از حوادث 10 سپتامبر، منابع اطلاعاتی و عملیاتی عظیمی به جبهه ایران اختصاص داده شد، درحالی‌که تهدید فزاینده در نوار غزه مورد غفلت قرار گرفت. این موضوع تنها دلیل این غفلت نیست، اما بهای ناشی از برهم خوردن توازن در اولویت‌های امنیتی را نشان می‌دهد. در بخش دیگری از این مقاله آمده است: دولت جدید نمی‌تواند اشتباهات گذشته را تکرار کند. این دولت پس از حوادث 10 جولای، جنگ غزه و درگیری‌ها با ایران قدرت را در دست خواهد گرفت؛ در شرایطی که بهای فقدان راهبرد سیاسی به واقعیتی ملموس تبدیل شده است. حتی اگر افرادی با دیدگاه‌های امنیتی مشابه بنیامین نتانیاهو هدایت این دولت را بر عهده بگیرند، تغییر دولت نباید صرفاً به تغییر شیوه مدیریت، بازسازی نهادهای رسمی و بهبود روابط با واشنگتن محدود شود، بلکه باید تغییر اساسی در اولویت‌بندی‌های کلان را نیز دربر بگیرد. او اعتراف کرد عملیات نظامی علیه ایران محدودیت‌های قدرت نظامی را آشکار کرده است. افزون بر این، هزینه‌های اقتصادی و سیاسی جنگ علیه ایران به تضعیف جایگاه اسراییل در ایالات متحده، که مهم‌ترین سرمایه راهبردی تل‌آویو محسوب می‌شود، کمک کرده است. این کارشناس صهیونیستی پیشنهاد می‌کند که، مهم‌ترین ماموریت دولت جدید دیگر آغاز عملیات نظامی علیه ایران نیست، بلکه تغییر در اولویت‌بندی‌های کلان اسراییل است. سامان‌دهی روابط با فلسطینی‌ها صرفاً یک اقدام دیپلماتیک یا لطفی نیست که در حق آن‌ها انجام می‌دهیم، بلکه ضرورتی حیاتی برای اسراییل و شرطی اساسی برای تضمین بقای آن است. او در پایان تاکید می‌کند: دولت جدید باید واقعیتی را درک کند که دولت‌های پیشین از پذیرش آن خودداری کردند: مسیر تضمین آینده اسراییل، پیش از آنکه از تهران بگذرد، از رام‌الله می‌گذرد. انتهای پیام/