زنده کردن امید با مدیریت انتقادی؛ مدیریت صداها به جای سرکوب آن‌ها/ «چابکی» با گفت و گو به ارزش سازمانی تبدیل می شود/ نجات سازمان از ماشین بهره‌وری

مدیریت انتقادی، در عمیق‌ترین لایه‌ی خود، نوعی امید رادیکال است؛ امیدی که از دل شناخت سلطه، ترس و عقلانیت ابزاری عبور کرده، اما در همان‌جا متوقف نمی‌شود. این امید می‌خواهد سازمان را به مکانی انسانی‌تر، گفت‌وگومحورتر، عادلانه‌تر و کمتر ترسناک تبدیل کند...مدیریت انتقادی یا Critical Management Studies در ادامه‌ی سنت‌هایی مانند نظریه انتقادی، مارکسیسم غربی، پساساختارگرایی، فمینیسم، نظریه گفتمان و مطالعات فرهنگی شکل گرفت. این رویکرد تلاش می‌کند نشان دهد که مدیریت، امری خنثی، تکنیکی و بی‌طرف نیست. پشت بسیاری از مفاهیم ظاهراً ساده و مثبت مدیریتی، مناسبات قدرت پنهان شده‌اند.