موج اتوماسیون در کمین بازار کار

با این حال، گسترش استفاده از هوش مصنوعی و سایر تکنولوژی های اتوماسیون ممکن است تا سال ۲۰۳۵ تقاضا برای مشاغل فعلی را ۲۱ درصد کاهش دهد؛ کاهشی معادل حجم کار ۳۶ میلیون شغل. حدود ۲۵ میلیون نفر می توانند در شغل فعلی خود باقی بمانند، هر چند ماهیت وظایفشان ممکن است تغییر کند. در مقابل، ۱۱ میلیون نفر باید وارد حوزه های شغلی دیگری شوند. «تانگوی کتلین»، مدیر موسسه جهانی مک کنزی، می گوید: «خبر خوب این است که میزان تقاضا برای نیروی کار، بیشتر از کاهش آن خواهد بود.» با این حال، کتلین تاکید می کند مسیر پیش روی افرادی که شغلشان تحت تاثیر اتوماسیون قرار می گیرد، ممکن است پیچیده باشد. این گزارش، اتوماسیون را سهمی از ساعات کاری فعلی تعریف می کند که تکنولوژی می تواند به طور بالقوه آن را اتوماتیک کند یا به میزان قابل توجهی بهبود دهد. بر اساس این گزارش، ۱۰ شغل زیر بیشترین تاثیر را از گسترش اتوماسیون خواهند پذیرفت. این رتبه بندی بر اساس تعداد کارکنان تمام وقت، برآورد درصد ساعات کاری فعلی که تحت تاثیر قرار می گیرند و میزان کاهش پیش بینی شده تقاضا برای نیروی کار در نتیجه اتوماسیون انجام شده است. 1- امور دفتری و پشتیبانی اداری تعداد کارکنان تمام وقت: 18 میلیون نفر درصد ساعات کاری تحت تاثیر اتوماسیون: 81 درصد کاهش تقاضا برای نیروی کار در نتیجه اتوماسیون: 38 درصد 2- کشاورزی، ماهیگیری و جنگلداری تعداد کارکنان تمام وقت: 400 هزار نفر درصد ساعات کاری تحت تاثیر اتوماسیون: 76 درصد کاهش تقاضا برای نیروی کار در نتیجه اتوماسیون: 43 درصد 3- تکنولوژی و تحلیل داده تعداد کارکنان تمام وقت: 5.2 میلیون نفر درصد ساعات کاری تحت تاثیر اتوماسیون: 70 درصد کاهش تقاضا برای نیروی کار در نتیجه اتوماسیون: 22 درصد 4- تولید و فعالیت های صنعتی تعداد کارکنان تمام وقت: 8.5 میلیون نفر درصد ساعات کاری تحت تاثیر اتوماسیون: 68 درصد کاهش تقاضا برای نیروی کار در نتیجه اتوماسیون: 25 درصد 5- خرده فروشی و فروش تعداد کارکنان تمام وقت: 13.3 میلیون نفر درصد ساعات کاری تحت تاثیر اتوماسیون: 67 درصد کاهش تقاضا برای نیروی کار در نتیجه اتوماسیون: 27 درصد 6- کسب و کار و امور مالی تعداد کارکنان تمام وقت: 10.5 میلیون نفر درصد ساعات کاری تحت تاثیر اتوماسیون: 62 درصد کاهش تقاضا برای نیروی کار در نتیجه اتوماسیون: 18 درصد 7- خدمات غذایی و پذیرایی تعداد کارکنان تمام وقت: 13.7 میلیون نفر درصد ساعات کاری تحت تاثیر اتوماسیون: 60 درصد کاهش تقاضا برای نیروی کار در نتیجه اتوماسیون: 31 درصد 8- هنر، رسانه و سرگرمی تعداد کارکنان تمام وقت: 1.9 میلیون نفر درصد ساعات کاری تحت تاثیر اتوماسیون: 58 درصد کاهش تقاضا برای نیروی کار در نتیجه اتوماسیون: 13 درصد 9- حمل ونقل و لجستیک تعداد کارکنان تمام وقت: 13.8 میلیون نفر درصد ساعات کاری تحت تاثیر اتوماسیون: 55 درصد کاهش تقاضا برای نیروی کار در نتیجه اتوماسیون: 30 درصد 10- نصب و تعمیرات تعداد کارکنان تمام وقت: 6.1 میلیون نفر درصد ساعات کاری تحت تاثیر اتوماسیون: 54 درصد کاهش تقاضا برای نیروی کار در نتیجه اتوماسیون: 15 درصد برخی مشاغل از نو تعریف خواهند شد به گفته کتلین، گسترش اتوماسیون لزوما به کاهش تقاضا برای نیروی کار منجر نمی شود. او معتقد است برخی مشاغل به جای آنکه با هوش مصنوعی جایگزین شوند، دستخوش تحول می شوند یا با کمک این تکنولوژی ارتقا پیدا می کنند. به عنوان مثال، در حوزه حقوقی ممکن است ۴۷درصد از ساعات کاری تحت تاثیر اتوماسیون قرار گیرد، اما کاهش پیش بینی شده تقاضا برای نیروی کار در این حوزه تنها ۱۸ درصد باشد. کتلین می گوید وکلا در گذشته بخش زیادی از وقت خود را صرف تحقیق و پژوهش می کردند، اما امروزه هوش مصنوعی می تواند بخش قابل توجهی از این کارها را انجام دهد. در نتیجه، وکلا زمان بیشتری برای فعالیت هایی خواهند داشت که به قضاوت و تصمیم گیری انسانی نیاز دارند. او می گوید: «عنوان شغلی یا نقشی که بر عهده دارید تغییر نمی کند، اما نحوه صرف وقت شما به شدت دگرگون می شود.» کتلین با اشاره به این داده ها تاکید می کند که باید میان میزان کاری که به صورت نظری قابلیت اتوماسیون دارد و میزان کاری که واقعا در سازمان ها به صورت خودکار انجام خواهد شد، تفاوت قایل شد. براساس گزارش، «تکنولوژی مشخص می کند چه چیزی امکان پذیر است، اما این تصمیم های مدیریتی هستند که تعیین می کنند این امکان ها با چه سرعتی به واقعیت تبدیل شوند.» بر همین اساس، شمار افرادی که ناچار خواهند شد شغل خود را تغییر دهند، ممکن است بین ۶ تا ۱۶ میلیون نفر باشد. با این حال، برآورد پایه این گزارش ۱۱ میلیون نفر است. عبور از دوران گذار به گفته کتلین، برای ۱۱ میلیون نیروی کاری که شغل خود را از دست می دهند، ورود به مشاغلی کاملا جدید لزوما آسان نخواهد بود. از هر هفت نفر، یک نفر می تواند از مسیری مستقیم وارد مشاغل جدید در حوزه های رو به رشد شود. به این معنا که می تواند شغلی پیدا کند که به مهارت هایی مشابه مهارت های قبلی او نیاز داشته باشد، دریافت مدارک و صلاحیت های لازم برای آن آسان باشد و حقوقی برابر یا بیشتر از شغل قبلی اش پرداخت کند. اما نزدیک به ۴۵ درصد این افراد ممکن است با مسیری ناهموار و دشوار روبه رو شوند. یعنی پیدا کردن شغل جدید ممکن است مستلزم نقل مکان به منطقه ای دیگر، یادگیری مهارت های کاملا جدید یا کسب مدارک و صلاحیت های تازه باشد؛ آن هم در شرایطی که حقوق این مشاغل اغلب از درآمد شغل قبلی آنها کمتر است. کتلین می گوید: «به دست آوردن این مدارک و صلاحیت ها ممکن است به سرمایه گذاری زمانی و مالی نیاز داشته باشد و همین موضوع برای کارکنان مانع ایجاد خواهد کرد.» علاوه بر این، برای اینکه ۱۱ میلیون نیروی کار طی دهه آینده بتوانند در مشاغل جدید مشغول به کار شوند، لازم است هر سال حدود ۷۷۰ هزار نفر از آنها به گروه های شغلی دیگری منتقل شوند. این میزان تغییر تقریبا 3.6 برابرمیانگین تاریخی چنین جابه جایی هایی است. کتلین معتقد است تحقق این تحول امکان پذیر است، اما عبور موفقیت آمیز از این دوره به واکنش و اقدام در سطح کلان و ساختاری نیاز دارد؛ اقدامی که در آن کارفرمایان و دولت برای کمک به نیروی کار در یادگیری مهارت های جدید سرمایه گذاری کنند. او تاکید می کند که کارکنان به تنهایی نمی توانند این شکاف های مهارتی را برطرف کنند. در این میان، کتلین به کارکنان توصیه می کند بر توسعه مهارت هایی مانند حل مساله، برقراری ارتباط موثر با دیگران، همکاری گروهی، تفکر انتقادی، کنجکاوی و تمایل به یادگیری تمرکز کنند. او می گوید این مهارت ها به شما امکان می دهند به مشاغل بهتری دسترسی پیدا کنید و در دنیایی که پیوسته در حال تغییر است، تاب آوری و توانایی سازگاری خود را حفظ کنید. او در ادامه می افزاید: «سرعت تغییرات از چیزی که امروز می بینیم هم بیشتر خواهد شد. بنابراین، ما به نیروی کاری نیاز داریم که سازگاری با شرایط جدید، بهبود مستمر و یادگیری مداوم را بپذیرد و به آنها پایبند باشد.» منبع: CNBC