7 اکتبر؛ روزی که دروغ شکست‌ناپذیری اسراییل فرو ریخت

سیاسی گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم- سحرگاه شنبه 7 اکتبر 2023 برابر با 15 مهر 1402، آسمان غزه هنوز خاکستری بود که خبر مثل صاعقه پیچید: گروه‌های مقاومت فلسطینی از مرزهای محاصره‌شده عبور کرده‌اند. در چند ساعت، تصاویری منتشر شد که تا آن روز برای بسیاری از مردم منطقه باورکردنی نبود؛ دیوار مرزی شکافته شده بود، شهرک‌های اطراف غزه هدف حمله قرار گرفته بودند و نیروهای مقاومت وارد مناطقی شده بودند که اسراییل سال‌ها آن‌ها را پشت یکی از پیچیده‌ترین سامانه‌های امنیتی جهان محافظت می‌کرد. نزدیک به 75 سال از روز نکبت گذشته بود. از روزی که صدها هزار فلسطینی خانه‌های خود را ترک کردند و آوارگی به بخشی از زندگی چند نسل از فلسطینی‌ها تبدیل شد. حالا صبح 7 اکتبر، فرزندان همان آوارگان بار دیگر خود را به صدر اخبار جهان رسانده بودند. طوفان الاقصی قرار نبود اسراییل را در یک روز از بین ببرد. اما چیزی مهم‌تر را هدف قرار داد: تصویری که اسراییل دهه‌ها از خودش ساخته بود. تصویری از ارتشی شکست‌ناپذیر، دستگاه اطلاعاتی نفوذناپذیر و مرزهایی که عبور از آن‌ها تقریباً ناممکن بود. آن روز فقط دیوار های مرزی شکسته نشد، بلکه دیواری مهمتر فرو ریخت و آن هیمنه دولت-ارتشی بود که خود را شکست ناپذیر می دانست. (الجیش الذی لایقهر!) آن سحرگاه طولانی‌ترین جنگ تاریخ اسراییل از زمان نکبت آغاز شد. شنبه سیاه اسراییل و جنگی که سه سال بعد هنوز تمام نشده است. سه سال خون و آوار در این سه سال چهره‌های اصلی مقاومت یکی پس از دیگری به شهادت رسیدند. محمد ضیف، فرمانده ارشد گردان‌های قسام،یحیی السنوار، رهبر سیاسی و یکی از طراحان اصلی عملیات 7 اکتبر، اسماعیل هنیه و شمار دیگری از فرماندهان و رهبران مقاومت و مقاومت بهای سنگینی پرداخت. بر اساس آخرین آمار وزارت بهداشت غزه (اوایل اکتبر 2026) از 7 اکتبر 2023 تا امروز دست‌کم 74 هزار و 228فلسطینی به شهادت رسیدند و بیشتر از 175 هزار نفر زخمی شده‌اند. بیست هزار و 179 کودک و دوازده هزار و 500 زن جان باخته‌اند. هزاران جسد هنوز زیر آوار ساختمان‌هان ها مدفون است و بیشتر از 90 درصد زیرساخت‌های غیرنظامی غزه آسیب دیده یا کاملاً ویران شده و نهادهای بین المللی از قحطی و سوءتغذیه گسترده در غزه خبر می دهند. اسراییل محاصره را به ابزاری برای شکنجه جمعی تبدیل کرد. نزدیک به دو میلیون انسان را در نواری باریک به گروگان گرفت: گرسنگی هدفمند، قطع دارو، کمبود آب آشامیدنی و نابودی بیمارستان‌ها و مدارس. حتی بعد از آتش‌بس شکننده 10 اکتبر 2025، حملات ادامه پیدا کرد و صهیونیست ها بیشتر از هزار و 400 فلسطینی دیگر را کشتند. تعداد جان باختگان و شهدای فلسطینی چندین برابر تلفات طرف مقابل است. رهبران مهم مقاومت از دست رفتند. اما تاریخ فلسطین بارها ثابت کرده که مقاومت، هرچند خونین، تنها راهی است که دشمن را مجبور به محاسبه می‌کند. وقتی اسلحه زمین گذاشته شد تاریخ معاصر فلسطین یک آزمایش بزرگ را پشت سر گذاشته است: مذاکره و تسلیم در برابر اسراییل هرگز به استیفای حق مردم منجر نشده و برای فلسطین صلح و آرامش نیاورده است. زمانی که یاسر عرفات اسلحه را زمین گذاشت و قرارداد ننگین اسلو را امضا کرد و اسراییل را به رسمیت شناخت چه اتفاقی افتاد؟ شهرک‌سازی اسراییلی‌ها سرعت بیشتری پیدا کرد. هزاران واحد مسکونی جدید در کرانه باختری ساخته شد. هیچ دولت مستقل فلسطینی شکل نگرفت. حق بازگشت آوارگان به فراموشی سپرده شد و فلسطینی‌ها بیشتر از قبل خفت و تحقیر را تجربه کردند. اسلو نه صلح آورد و نه کرامت و فقط برای گسترش اشغال زمان خرید. در مقابل مقاومت مسلحانه -با تمام هزینه‌های سنگینش - بارها معادله را تغییر داده است. از انتفاضه اول تا طوفان الاقصی. هر بار که فلسطینی‌ها به سلاح متوسل شدند، جهان مجبور شد وجودشان را به رسمیت بشناسد. نقطه عطف بی‌سابقه، فرسودگی غول نظامی در سوی دیگر میدان هم اتفاقی افتاد که کمتر می‌شد در روزهای نخست تصورش کرد. جنگی که قرار بود یک عملیات نظامی باشد، به بحرانی طولانی‌مدت برای خود اسراییل تبدیل شد.بعد از سه سال بمباران‌های ویرانگر، نبردهای خونین زمینی و عملیات‌های اطلاعاتی بسیار پیچیده، 7 اکتبر به نقطه عطف بی‌سابقه‌ای در تاریخ اسراییل تبدیل شده است. بر پایه گزارش‌های بین‌المللی و راهبردی، اسراییل از نظر نظامی با ضعف امنیتی، شکست اطلاعاتی و نشانه‌هایی از فرسودگی و استهلاک در ارتش خود روبه‌رو شده است. بسیج نیروهای ذخیره در سطحی بی‌سابقه آغاز شد و حدود 300 هزار نفر فراخوانده شدند و دولت مجوز افزایش آن‌ها را تا 450 هزار نفر صادر کرد. میانگین خدمات نیروهای ذخیره به 136 روز در سال رسید. وزارت دفاع اسراییل اعلام کرد که بیشتر از 10 هزار نفر از نیروهایش تحت درمان اختلالات روانی و ذهنی ناشی از جنگ قرار دارند. تا نیمه سال 2025 وزیر دارایی اسراییل هزینه مستقیم و غیرمستقیم جنگ را 350 میلیارد شکل (حدود 80 میلیارد دلار) تخمین زد. رقمی بی‌سابقه در تاریخ جنگ‌های اسراییل. بدهی عمومی به حدود 69 درصد تولید ناخالص داخلی رسید و رشد اقتصادی سال 2024 به یک درصد سقوط کرد. اداره آمار مرکزی اسراییل از موج گسترده مهاجرت داخلی خبر داد و موسسه دموکراسی اسراییل هم تداوم آوارگی ساکنان مناطق مرزی را تایید کرد. کوه سلاح در برابر اراده‌ای برهنه از سویی دیگر کمک‌های نظامی و تسلیحاتی عظیمی هم به رژیم صهیونیستی سرازیر شده است. برآورد مجموع خرید دلاری تسلیحات و کمک‌های نظامی دریافتی اسراییل از ایالات متحده آمریکا از زمان آغاز جنگ غزه تا پایان سال 2025، حداقل 21٫7 میلیارد دلار گزارش شده که بخش اعظم آن کمک‌های بلاعوض بوده است. در میان کشورهای اروپایی، آلمان بزرگ‌ترین تامین‌کننده تجهیزات اسراییل است. برلین در سال 2023 حدود 327 میلیون یورو، در سال 2024 بیش از 161 میلیون یورو و در سال 2025 نزدیک به 260 میلیون یورو صادرات نظامی به اسراییل داشته است. با برداشته‌شدن محدودیت‌ها حجم مجوزهای صادرات نظامی آلمان به اسراییل تنها در نیمه نخست سال 2026 با جهشی بی‌سابقه به حدود 800 میلیون یورو (معادل 930 میلیون دلار) رسید. سایر کشورهای غربی مانند انگلستان، ایتالیا، فرانسه، دانمارک و کانادا هم تامین‌کننده تجهیزات نظامی اسراییل بوده‌اند. و در مقابل این کوه سلاح و فناوری پیشرفته، حماس و گروه‌های مقاومت فلسطینی با کمترین تجهیزات و فناوری‌ها ایستاده‌اند. بدون اسکادران جنگنده، بدون ناوگان دریایی، بدون سیستم‌های پدافند هوایی پیچیده، بدون میلیاردها دلار کمک بلاعوض. فقط با تونل‌ها، موشک‌های ساده، اراده جمعی و تجربه دهه‌ها مقاومت. و همین نیروها توانسته‌اند غول نظامی مجهز به پیشرفته‌ترین سلاح‌های جهان را به استیصال بکشانند. ارتشی که با وجود تمام این حمایت‌ها هنوز نتوانسته جنگ را به سرانجام برساند. مقاومت یک چیز داشت که در جدول تجهیزات نظامی ثبت نمی‌شود: توان ادامه‌دادن جنگ. آینده مقاومت سه سال بعد از آن سحرگاه خاکستری، غزه هنوز زیر آوار نفس می‌کشد. رهبران شهید شدند، ده‌ها هزار نفر جان باختند و دو میلیون انسان در محاصره‌ای بی‌سابقه زندگی می‌کنند. اما آنچه در 7 اکتبر 2023 شکست، تنها سیم‌خاردارهای مرزی نبود. هیمنه‌ای بود که دهه‌ها با سلاح‌های آمریکایی، اروپایی و حمایت سیاسی جهان غرب ساخته شده بود. مقاومت در هفت اکتبر یکی از مهم‌ترین تصاویری که اسراییل طی دهه‌ها از خود ساخته بود ویران کرد: تصویر قلعه‌ای که هیچ‌کس نمی‌تواند از دیوارهایش عبور کند و سه سال بعد از آن روز این تصویر دیگر قابل بازسازی نیست. اسراییل یک قدرت متجاوز است که با کمک تقریباً تمام دولت‌های قدرتمند دنیا و پیشرفته‌ترین سلاح‌های جنگی وارد میدان شد. با این حال نتوانست از پس مقاومت فلسطینی‌ها برآید. تاریخ این سه سال را نه با ادعاهای پیروزی تل‌آویو، بلکه با آمار 74 هزار کشته، صدها هزار زخمی، میلیون‌ها آواره، 300 میلیارد شکل هزینه جنگ و اعتراف صریح دشمن به ناتمام‌ماندن جنگ خواهد نوشت. مقاومت، هرچند خونین و پرهزینه، بار دیگر ثابت کرد که تسلیم و مذاکره راه رسیدن به حق نیست. آوارهای غزه هنوز فریاد می‌زنند و تاریخ هنوز تمام نشده است. انتهای پیام/