اقتصادی ·

انتخابات زیر سایه هوش مصنوعی

دنیای اقتصاد: اوهایو با حدود ۲۰۰ مرکز داده، یکی از بزرگ‌ترین قطب‌های این صنعت در آمریکا به شمار می‌رود؛ اما در ایالتی که زمانی میدان رقابت احزاب بود و در دوران ترامپ به اردوگاه جمهوری‌ خواهان پیوست، مخالفت گسترده با مراکز داده اکنون به فرصتی سیاسی برای دموکرات‌ها در انتخاباتمیان‌دوره‌ای پیش‌رو تبدیل شده است؛ فرصتی که حتی جمهوری‌خواهان نیز به آن اذعان دارند.
گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد- حسین موسوی: اوهایو با حدود ۲۰۰ مرکز داده، یکی از بزرگ ترین قطب های این صنعت در آمریکا به شمار می رود؛ اما در ایالتی که زمانی میدان رقابت احزاب بود و در دوران ترامپ به اردوگاه جمهوری خواهان پیوست، مخالفت گسترده با مراکز داده اکنون به فرصتی سیاسی برای دموکرات ها در انتخاباتمیان دوره ای پیش رو تبدیل شده است؛ فرصتی که حتی جمهوری خواهان نیز به آن اذعان دارند. نیک اوونز، رییس پیشین حزب جمهوری خواه در یکی از شهرستان های اوهایو و نماینده ترامپ در کنوانسیون ملی جمهوری خواهان در سال ۲۰۲۴، می گوید: «من به اندازه هر جمهوری خواه دیگری به این حزب وفادارم، اما امسال برای جمهوری خواهان در اوهایو سال دشواری خواهد بود». اوونز اکنون با گروه مخالف ساخت مراکز داده به نام «کانسرو اوهایو» همکاری می کند. او می گوید: «همین حالا می توانم تلفنم را بردارم و به ۱۰ یا ۱۲ نفر از نقاط مختلف ایالت پیام بدهم یا زنگ بزنم؛ افرادی با پیشینه های سیاسی و اقتصادی کاملاً متفاوت که همگی در یک موضوع اتفاق نظر داریم». نظرسنجی سراسری موسسه گالوپ که در ماه مه منتشر شد، نشان داد بیش از ۷۰ درصد رای دهندگان با احداث مرکز داده هوش مصنوعی در محل زندگی خود مخالف اند. این احساس در اوهایو، جایی که متوسط قبض برق خانوارها طی یک سال گذشته حدود ۱۵ درصد و در طول یک دهه بیش از ۶۶ درصد افزایش یافته، شدیدتر است. نظرسنجی دانشگاه بولینگ گرین در ماه سپتامبر نشان داد نزدیک به ۸۰ درصد ساکنان اوهایو از توقف موقت ساخت مراکز داده حمایت می کنند. گزارش ها حاکی از آن است که بیش از ۱۰۰ دولت محلی در این ایالت اجرای طرح های توقف ساخت مراکز داده را تصویب کرده اند. در ماه نوامبر، دست کم ۱۰ منطقه درباره افزودن ممنوعیت ساخت این مراکز به منشورهای محلی خود رای گیری خواهند کرد. دو منطقه دیگر نیز درباره برکناری شهردارانی تصمیم خواهند گرفت که با شرکت های فعال در حوزه مراکز داده توافق کرده اند. از نگاه مخالفان، این تاسیسات و صنعت قدرتمند هوش مصنوعی که پشتوانه مالی و سیاسی آن هاست، به نمادی از تهدید امنیت، مشاغل، وضعیت اقتصادی خانوارها و کیفیت زندگی مردم تبدیل شده اند. هنوز مشخص نیست این مسیله تا چه اندازه بر نتیجه انتخابات نوامبر تاثیر خواهد گذاشت. مراکز داده به تنهایی در شمار مهم ترین موضوعات کارزارهای انتخاباتی ملی قرار ندارند. در نظرسنجی اخیر مرکز پژوهشی پیو، اقتصاد، آینده دموکراسی، مراقبت های درمانی، آموزش و مهاجرت پنج اولویت اصلی رای دهندگان بودند. با این حال، نامزدهای دموکرات تلاش کرده اند موضوع مراکز داده را به بسیاری از این دغدغه ها پیوند بزنند. آن ها وعده داده اند با اعمال محدودیت بر مراکز داده، افزایش قبض های برق را مهار و هزینه های زندگی را کاهش دهند؛ با مقابله با توافق های غیر شفاف سیلیکون ولی برای احداث این تاسیسات، از دموکراسی دفاع کنند؛ شرکت های هوش مصنوعی را بازیگران پشت پرده اقتصادی نابرابر معرفی کنند و رقبای سیاسی خود را رهبرانی فاسد نشان دهند که برای جلب رضایت شرکت های قدرتمند با آن ها همکاری می کنند. بر اساس برآورد شرکت تحلیل داده های انتخاباتی «ادایمپکت»، در چرخه انتخاباتی جاری ۱۳۷.۶ میلیون دلار برای تبلیغات تلویزیونی مرتبط با مراکز داده هزینه شده که سهم دموکرات ها از این رقم حدود ۷۷ درصد بوده است. برخی دموکرات ها معتقدند مخالفت با مراکز داده می تواند در رقابت های نزدیک انتخاباتی، به ویژه در ایالت های جمهوری خواهی مانند تگزاس، آیووا و اوهایو، به عاملی تعیین کننده تبدیل شود. نظرسنجی ها در این ایالت ها و مناطق دیگر نشان می دهد رای دهندگان در موضوع مراکز داده اعتماد بیشتری به دموکرات ها دارند. دونالد ترامپ، رییس جمهور آمریکا، خود را یکی از بزرگ ترین حامیان این صنعت معرفی کرده و مخالفان مراکز داده را افرادی «عقب مانده و فقیر» خوانده است. مگان مولین، استاد علوم سیاسی دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس، می گوید موج خشم عمومی علیه مراکز داده به «تنها موضوعی تبدیل شده که در حال حاضر آمریکایی ها را به هم پیوند می دهد». به گفته او، این موضوع با دغدغه های بزرگ تری در سیاست آمریکا ارتباط پیدا کرده است؛ از جمله هزینه های زندگی، قیمت انرژی، بدبینی و نگرانی درباره هوش مصنوعی و مقاومت پوپولیستی در برابر انباشت ثروت در دست غول های فناوری. فرصت انتخاباتی برای دموکرات ها اوایل ماه اکتبر، دان لیونارد، نامزد دموکرات ها در حوزه انتخابیه پانزدهم کنگره اوهایو، وارد کتابخانه مدرسه آزاد اشمیدلاپ در شهر پیکوا شد. فضای کتابخانه با گل های مصنوعی پاییزی تزیین شده بود و فعالان مدنی و رهبران محلی برای مطرح کردن تازه ترین جنجال مربوط به مراکز داده در آنجا حضور داشتند. شرکت متا که با سرعت در حال توسعه زیرساخت های مراکز داده برای پشتیبانی از برنامه های هوش مصنوعی خود است، قصد داشت پردیسی یک میلیارد دلاری در این منطقه احداث کند. براساس اسناد شهری و گزارش های خبری، این شرکت سال گذشته توافق مربوط به پروژه را به صورت محرمانه پیش برده بود. متا برای این کار از یک شرکت با مسیولیت محدود خصوصی و توافق نامه های عدم افشای اطلاعات با مقام های محلی استفاده کرده بود. پس از آنکه مشخص شد متا پشت این پروژه قرار دارد، این غول شبکه های اجتماعی و مقام های دولتی شهر پیکوا اعلام کردند که طرح مذکور سرمایه گذاری اقتصادی قابل توجهی را به منطقه وارد خواهد کرد. متا در بیانیه ای به مجله تایم اعلام کرد که در حال بازبینی نحوه استفاده خود از توافق نامه های عدم افشای اطلاعات است. لیونارد در این نشست پای صحبت های آلیشا لانگ، ۴۲ ساله، نشست؛ زنی که نگران آلودگی آب چاه محل زندگی خود بود. لانگ که از اعضای ثبت نام شده حزب جمهوری خواه است، از محرمانه نگه داشتن پروژه و افشای خبر پرداخت پاداش های سه هزار دلاری از سوی شهرداری به چند مقام محلی پس از جلب سرمایه گذاری متا خشمگین بود. در واکنش به این اتفاقات، ساکنان معترض موفق شدند با جمع آوری امضا، طرحی را به برگه رای گیری ماه نوامبر اضافه کنند که هدف آن برکناری شهردار پیکوا و چند مقام منتخب دیگر است. لیونارد ۴۸ ساله، استاد پیشین برنامه ریزی شهری و منطقه ای در دانشگاه ایالتی اوهایو است. او با ریشی کوتاه و لحنی ساده و بی تکلف صحبت می کند. در شرایط عادی، یک نامزد ترقی خواه در حوزه انتخابیه ای که طی ۱۵ سال گذشته در اختیار جمهوری خواهان بوده، شانس چندانی برای پیروزی نداشت. مایک کری، نماینده کنونی این حوزه و لابی گرپیشین صنعت زغال سنگ، دو سال پیش با اختلاف ۱۳ واحد درصد پیروز شده بود. اما زمانی که لیونارد در ماه مه نامزد نهایی حزب دموکرات شد، ساکنان این حوزه انتخابیه که شهر گروو سیتی را نیز در بر می گیرد، به شدت از موضوع مراکز داده خشمگین بودند. لیونارد از تیم انتخاباتی خود خواست پرسشی درباره مراکز داده به نظرسنجی های انتخاباتی اضافه کند. نتایج نشان داد بیش از ۷۰ درصد رای دهندگان احتمالی در حوزه پانزدهم خواهان اختیار و نظارت بیشتر بر محل احداث و نحوه فعالیت مراکز داده هستند. او در مصاحبه ای در یک فضای کار اشتراکی مدرن در کلمبوس توضیح می دهد: «اگر قرار بود این موضوع را به محور پیام های انتخاباتی خود تبدیل کنیم، باید با داده های کمی آنچه را از گوش دادن به مردم فهمیده بودیم، تایید می کردیم؛ اینکه مراکز داده اکنون یکی از فراگیرترین موضوعات فراحزبی در مرکز اوهایو هستند». لیونارد مراکز داده را «نماد سرمایه داری غارتگر» می داند؛ تاسیساتی که شرکت های بزرگ و دور از محل احداث آن ها، هزینه افزایش برق و تهدیدهای زیست محیطی را بر دوش جوامع محلی می اندازند و چهره مناطق را تغییر می دهند. او معتقد است این پروژه ها نگرانی ساکنانی را تشدید کرده اند که پیش تر شاهد از دست رفتن مشاغل صنعتی و کارخانه ای در پی انتقال فعالیت شرکت ها به خارج از کشور بوده اند و اکنون بیم آن دارند که در اقتصاد مبتنی بر هوش مصنوعی نیز بار دیگر بازنده باشند. لیونارد می گوید: «مردم احساس می کنند حتی نتوانستیم انقلاب قبلی، یعنی جهانی شدن، را مدیریت کنیم و حالا انقلاب دیگری را به ما تحمیل می کنند. آن ها این کار را در حیاط خانه های ما انجام می دهند. آن ها به شیوه زندگی ما حمله می کنند». البته هنوز مشخص نیست موج مخالفت با مراکز داده بتواند لیونارد را در حوزه ای که به شدت جمهوری خواه است، به رقیبی جدی تبدیل کند. هیچ نظرسنجی مستقل و غیرحزبی درباره این رقابت منتشر نشده و مناظره عمومی نیز برگزار نشده است. از سوی دیگر، کری با جمع آوری چهار میلیون دلار کمک مالی، در مقایسه با ۱.۲ میلیون دلار لیونارد، برتری چشمگیری در منابع مالی کارزار انتخاباتی دارد. با این حال، افزایش اخیر هزینه های تبلیغاتی علیه لیونارد نشان می دهد جمهوری خواهان ممکن است تا اندازه ای نگران باشند. اما دموکرات ها در برخی دیگر از رقابت های انتخاباتی اوهایو فرصت روشنی برای بهره برداری از این موضوع می بینند. مراکز داده عامل نابرابری اقتصادی؟! در یک روز پاییزی خنک، شرود براون در جریان تجمع کوچکی مقابل یک مرکز خرید در شهرستان فرانکلین پشت تریبون رفت. او سخنانش را با موضوع نابرابری اقتصادی آغاز کرد؛ همان محورهایی که طی ۱۸ سال حضورش در سنای آمریکا بارها برای هواداران و فعالان دموکرات مطرح کرده بود؛ اما سپس به حمله ای سیاسی روی آورد که شاید حتی یک سال پیش با استقبال چندانی مواجه نمی شد. براون درباره رقیب جمهوری خواه خود، جان هستِد، گفت: «این مراکز داده به لطف جان هستد وارد اوهایو شده اند. آن ها وارد جوامع محلیمی شوند، زمین ها را می بلعند، آب را می بلعند و بعد هم از معافیت های مالیاتی هنگفت برخوردار می شوند». براون پس از سه دوره حضور در واشنگتن، در انتخابات سال ۲۰۲۴ شکست خورد؛ انتخاباتی که در آن ترامپ برای سومین بار پیاپی در اوهایو پیروز شد. اکنون موضوع مراکز داده به محور اصلی تلاش او برای بازگشت به قدرت تبدیل شده است. براون در سخنرانی های انتخاباتی، پست های شبکه های اجتماعی و تبلیغات تلویزیونی، هستد را به دلیل نقشی که در دوران معاونت فرمانداری ایالت در گسترش مراکز داده داشت، مسیول می داند. بر اساس گزارش اتاق بازرگانی اوهایو، این ایالت از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۴ حدود ۲.۵ میلیارد دلار مشوق مالی برای مراکز داده در نظر گرفته است؛ از جمله معافیت هایی در مالیات فروش و مالیات بر املاک. البته همین گزارش برآورد می کند که این مراکز دو برابر این میزان درآمد وارد خزانه ایالت کرده اند. در آن زمان، هستد نیز مانند بسیاری از رهبران سیاسی هر دو حزب، از شرکت های فناوری مانند گوگل و آمازون که پردیس های گسترده مراکز داده را در اوهایو احداث می کردند، به عنوان عاملی برای تقویت اقتصاد ایالت استقبال می کرد. ایمی ناتوس، سخنگوی کارزار انتخاباتی هستد، انتقادهای براون را ریاکارانه خوانده و یادآوری کرده است که خود براون در سال ۲۰۱۵ از پروژه مرکز داده خدمات وب آمازون در اوهایو حمایت کرده و آن را «خبر فوق العاده ای» دانسته بود. اکنون هستد در موضوع مراکز داده موضعی تدافعی گرفته است. او از لایحه ای در مجلس سنا حمایت کرده بود که شرکت های فعال در این حوزه را ملزم می کرد هزینه ارتقای شبکه برق را بپردازند؛ لایحه ای که در نهایت با مخالفت دموکرات ها متوقف شد. هستد معتقد است تصمیم گیری درباره مراکز داده باید در سطح محلی انجام شود. نظرسنجی ها رقابت انتخاباتی او و براون را نزدیک و غیرقابل پیش بینی نشان می دهند. با این حال، نظرسنجی اخیر نیویورک تایمز و موسسه سیِنا نشان داد اوهایو یکی از پنج ایالت متمایل به جمهوری خواهان است که نامزدهای دموکرات در رقابت های سنا در آن ها عملکردی فراتر از انتظارات داشته اند. چهار ایالت دیگر آلاسکا، آیووا، کانزاس و تگزاس هستند. بخشی از این وضعیت به آن بازمی گردد که رای دهندگان معتقدند نامزد دموکرات ها در مدیریت موضوع مراکز داده عملکرد بهتری خواهد داشت. دموکرات ها مشتاقند از این برتری استفاده کنند. «دکتر ایمی اکتون»، نامزد دموکرات فرمانداری اوهایو،خواستار توقف مشروط ساخت مراکز داده شده است؛ توقفی که تا زمان برآورده شدن مجموعه ای از الزامات ادامه خواهد داشت. این الزامات شامل پرداخت کامل هزینه برق مصرفی توسط خود مراکز داده، رعایت استانداردهای زیست محیطی و مشارکت در توافق نامه های منافع اجتماعی با جوامع محلی است. ویک راماسوامی، نامزد جمهوری خواه فرمانداری، نیز خواستار آن شده است که مراکز داده عظیم و مقیاس بالا هزینه برق مصرفی خود را بپردازند و استانداردهای کیفیت هوا و آب را رعایت کنند. اکتون در عین حال از راماسوامی به دلیل خودداری از تعهد به فروش سرمایه گذاری هایش در سهام شرکت های فناوری و هوش مصنوعی انتقاد کرده و این دارایی ها را مصداق تعارض منافع دانسته است. الگوی مشابهی در ایالت های دیگر نیز دیده می شود. در تگزاس، جیمز تالاریکو، نامزد دموکرات ها برای مجلس سنا و کن پکستون، رقیب جمهوری خواه او، هر دو پیشنهادهایی برای اعمال محدودیت های بیشتر بر مراکز داده مطرح کرده اند و یکدیگر را به برخورداری از حمایت مالی اهداکنندگان نزدیک به صنعت فناوری متهم می کنند. گرگ ابوت، فرماندار جمهوری خواه تگزاس که خود در رقابتی غیرمنتظره و نزدیک برای انتخاب مجدد قرار دارد، تا زمان تکمیل یک حسابرسی، توقف موقت ساخت مراکز داده جدید را اعمال کرده است. در آیووا نیز مراکز داده به یکی از نقاط اختلاف اصلی در رقابت میان جاش تورک، نامزد دموکرات ها برای سنا و اشلی هینسون، نامزد جمهوری خواهان، تبدیل شده اند. تورک خواهان اعمال محدودیت بر این مراکز است، در حالی که هینسون بر ضرورت واگذاری اختیار تصمیم گیری به جوامع محلی تاکید می کند. وقتی توسعه اقتصادی به چالش تبدیل می شود آیک استیج نخستین بار در سال ۱۹۸۸ شهردار گروو سیتی شد. او که بانکدار بازنشسته است و در تاسیس اتاق بازرگانی محلی نیز نقش داشته، قیمت نسبتاً پایین زمین، موقعیت جغرافیایی مناسب و فضای کسب و کار مطلوب را از دلایل تماس های پی درپی توسعه دهندگان و سرمایه گذاران با شهرداری طی سال های گذشته می داند. شرکت هایی مانند «امریکن نیتریل»، تولیدکننده تجهیزات پزشکی، در این شهر مستقر شده اند. سه بیمارستان و دو مرکز پژوهش علمی نیز در گروو سیتی فعالیت می کنند. استیج در مصاحبه ای در ساختمان شهرداری، جایی که نقشه های رنگارنگ منطقه دیوارهای آن را پوشانده اند، می گوید: «شهرهای زیادی نمی توانند چنین ویژگی هایی را به خود نسبت دهند». استیج همچنان در پی توسعه بیشتر گروو سیتی است. این شهر در سال ۲۰۱۸ چشم اندازی را تصویب کرد که شامل بهبود گزینه های حمل ونقل، افزایش پارک ها و توسعه مناطق چندمنظوره بود. مقام های شهری همچنین بیش از ۹ هزار هکتار زمین کشاورزی و اراضی خالی را برای تبدیل به مناطق توسعه صنعتی سبک در نظر گرفته بودند. هفت سال بعد، شرکت «هدواترز سایت دولوپمنت» که مایکل لبو، مدیر پیشین زیرساخت مراکز داده گوگل، آن را تاسیسکرده بود، به ایده مشابهی رسید. این شرکت با مالکان زمین در منطقه ای روستایی در جنوب محدوده شهری گروو سیتیتماس گرفت. یکی از این املاک متعلق به خانواده پتیاسپیلمن بود که پیشنهاد فروش را رد کرد. اسپیلمن می گوید: «بیشتر ما پیشنهادشان را نپذیرفتیم.» با این حال، همه مالکان چنین تصمیمی نگرفتند. تا بهار امسال، هدواترز توانسته بود با جلب رضایت تعداد کافی از صاحبان املاک، زمین مورد نیاز پروژه را یکپارچه کند. نمایندگان هدواترز در دو نشست اطلاع رسانی در ماه آوریل که در یک بانک غذای محلی برگزار شد، طرحی را با عنوان «پروژه میپل» به ساکنان معرفی کردند. این شرکت اعلام کرد قصد دارد پروژه ۶.۹ میلیارد دلاری را به یک شرکت فناوری نامشخص بفروشد. همچنین وعده داد از الزامات کاربری زمین و مقرراتی حمایت کند که برای حفظ منافع جامعه محلی طراحی شده اند و خریدار نهایی نیز ملزم به رعایت آن ها خواهد بود. این الزامات شامل محدودیت ارتفاع ساختمان ها به ۱۰۰ فوت (حدود ۳۰ متر)، استفاده از پوشش گیاهی برای پنهان کردن تاسیسات و رعایت سطحی از آلودگی صوتی بود که از صدای ماشین ظرف شویی بلندتر نباشد. هدواترز اعلام کرد اینپروژه ۲۵۰ شغل دایمی ایجاد خواهد کرد، هزینه انرژی مصرفی خود را می پردازد و برای کاهش مصرف آب اقدامات احتیاطی انجام می دهد. با این حال، از نگاه فعالان محلی، خودداری هدواترز از اعلام نام شرکتی که در نهایت مالک مرکز داده خواهد شد، نگران کننده بود. جن بلت، یکی از ساکنان منطقه، می گوید: «آن ها از پاسخ دادن مستقیم به تقریبا همه پرسش های ما طفره می رفتند. افراد زیادی با عصبانیت جلسه را ترک کردند». این خشم، فعالان محلی را برای مقابله با پروژه مصمم تر کرد. بلت طوماری را به جریان انداخت که در آن از شورای شهر خواسته شده بود با هرگونه درخواست آتی برای احداث مراکز داده مخالفت کند. اعضای این گروه همچنین اطلاعات منفی درباره اینتاسیسات را در صفحات شخصی خود در شبکه های اجتماعی و گروه های پرمخاطب فیس بوک منتشر کردند و تابلوهایی با عبارت «نه به مراکز داده» در نزدیکی محل پیشنهادی پروژه نصب کردند. ماه بعد، محمد عمر، عضو ۲۶ ساله شورای شهر گروو سیتی، اعلام کرد در حال تدوین قانونی برای اعمال توقف ۱۲ ماهه ساخت مراکز داده در این شهر است. هدواترز در واکنش، نامه ای برای اعضای شورای شهر ارسال کرد و هشدار داد که چنین توقفی ممکن است حقوق این شرکت در برخورداری از روند قانونی عادلانه را نقض کند. با این حال، لبو اعلام کرد شرکت برنامه ای برای شکایت قضایی ندارد. اما همین تهدید حقوقی تلویحی، در آستانه رای گیری درباره توقف پروژه، مخالفت های محلی را تشدید کرد. در ماه ژوین، پیشنهاد توقف یک ساله ساخت مراکز داده با شش رای موافق در برابر یک رای مخالف تصویب شد. این پیروزی، فعالان مخالف مراکز داده در گروه «پروتکت گروو سیتی» را به ادامه مبارزه ترغیب کرد. آن ها معتقد بودند توقف یک ساله کافی نیست. به همین دلیل، اصلاحیه ای پیشنهادی برای منشور شهر تدوین کردند؛ منشوری که در عمل نقش قانون اساسی و چارچوب اصلی اداره شهر را ایفا می کند. بر اساس این اصلاحیه، شهرداری اجازه نخواهد داشت درخواست های تغییر کاربری زمین برای پروژه هایی را تصویبکند که دست کم ۵۰ هکتار وسعت دارند، در اوج ظرفیت بیش از ۲۰ مگاوات برق مصرف می کنند یا مصرف آب آن ها از ۵۰۰ هزار گالن در روز فراتر می رود؛ مگر آنکه اکثریت رای دهندگان در یک همه پرسی عمومی از پروژه حمایت کنند. فعالان برای جلب حمایت عمومی، به بازارهای محلی کشاورزان، پارک ها و رویدادهای ورزشی رفتند و از مردم خواستند برای قرار گرفتن این اصلاحیه در برگه رای گیری ماه نوامبر، طومار را امضا کنند. آن ها تنها طی چند هفته موفق شدند امضای کافی جمع آوری کنند. شهری که بر سر مراکز داده دوپاره شده است براساس ایمیل هایی که مجله تایم به آن ها دست یافته، مقام های شهری با نگرانی اخبار مربوط به موج مخالفت با مراکز داده در اوهایو و سایر مناطق را دنبال می کردند. آن ها هشدار داده بودند که اصلاحیه پیشنهادی منشور شهر نه تنها پروژه هدواترز را با مانع روبه رو می کند، بلکه شیوه تصویب تمام توافق های توسعه ای آینده را به طور اساسی تغییر خواهد داد. به اعتقاد این مقام ها، اصلاحیه ممکن است حتی مانع توسعه سازمان های موجود، از جمله کلیساها، بیمارستان ها و مدارس شود؛ زیرا فرایندهای اداری و قانونی بیش از اندازه دشواری را بر آن ها تحمیل می کند. منتقدان اصلاحیه می گویند ساکنان شهر هم اکنون نیز از طریق فرایند معمول تصویب طرح هایشهری فرصت دارند درباره پروژه های توسعه ای آینده اظهارنظر کنند. استیو فانک، ۷۰ ساله، که یک نمایشگاه خودرو در گروو سیتی اداره می کند، می گوید: «این موضوع بر کسب وکارها تاثیر می گذارد. بر مدارس ما تاثیر خواهد گذاشت و بر مالیات های ما نیز اثر می گذارد». شهرداری با ارسال نامه هایی برای ساکنان تلاش کرده است پیامدهای احتمالی این اصلاحیه را برای آن ها توضیح دهد. در گروه های فیس بوکی نیز اختلاف نظرها درباره این موضوع به مشاجره های شخصی و تلخ تبدیل شده است. عمر می گوید: «اوضاع بد است. تقریبا این احساس را دارم که شهر از هم شکافته شده است». از نگاه استیج، شرکت های فناوری در معرفی مزایایی که مراکز داده برای جوامع محلی به همراه دارند، عملکرد ضعیفی داشته اند و همین مسیله به گسترش نگرانی های عمومی درباره این صنعت دامن زده است. او موج مخالفت ها را به نگرانی های آمریکایی ها در قرن نوزدهم درباره گسترش شبکه راه آهن تشبیه می کند؛ زمانی که کشاورزان مناطق روستایی نگران بودند فناوری جدید چه تاثیری بر دام هایشان خواهد گذاشت. آمریکایی ها سرانجام به قطارها عادت کردند. با این حال، استیج می پذیرد که در حال حاضر در اقلیت افکار عمومی قرار دارد. او سال آینده برای انتخاب مجدد به عنوان شهردار رقابت خواهد کرد و می گوید: «من در بیشتر انتخابات با اختلاف زیادی پیروز شده ام و تاکنون ۱۱ انتخابات را پشت سر گذاشته ام. اما هیچ وقت، واقعا هیچ وقت نباید از پیش فرض کنید که پیروز خواهید شد».