اقتصادی ·

احزاب؛ غایبان بزرگ بحران

نهاد تحزب در نظام سیاسی ایران همواره میان دو نقش «تسهیلگر مشارکت» و «منتقد سیاست‌ها» در نوسان بوده است، اما در شرایط کنونی که سایه تهدیدهای خارجی و فشارهای اقتصادی بر زیست روزمره سنگینی می‌کند، پرسش از کارکرد واقعی این نهادها بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. احزاب سیاسی به‌عنوان حلقه وصل میان مطالبات عمومی و تصمیم‌سازی‌های کلان، وظیفه دارند در بزنگاه‌های تاریخی، فراتر از شعارهای سیاسی، به انسجام ملی و تبیین واقع‌بینانه شرایط کمک کنند. با این حال، بررسی‌ها نشان می‌دهد که میان ظرفیت‌های بالقوه احزاب و آنچه در صحنه عمل رخ می‌دهد، شکافی عمیق وجود دارد که ریشه در ساختارهای قانونی و البته رویکردهای درونی خود این جریان‌ها دارد.
نهاد تحزب در نظام سیاسی ایران همواره میان دو نقش «تسهیلگر مشارکت» و «منتقد سیاست‌ها» در نوسان بوده است، اما در شرایط کنونی که سایه تهدیدهای خارجی و فشارهای اقتصادی بر زیست روزمره سنگینی می‌کند، پرسش از کارکرد واقعی این نهادها بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. احزاب سیاسی به‌عنوان حلقه وصل میان مطالبات عمومی و تصمیم‌سازی‌های کلان، وظیفه دارند در بزنگاه‌های تاریخی، فراتر از شعارهای سیاسی، به انسجام ملی و تبیین واقع‌بینانه شرایط کمک کنند. با این حال، بررسی‌ها نشان می‌دهد که میان ظرفیت‌های بالقوه احزاب و آنچه در صحنه عمل رخ می‌دهد، شکافی عمیق وجود دارد که ریشه در ساختارهای قانونی و البته رویکردهای درونی خود این جریان‌ها دارد.