طوفان الاقصی ابر سیاه «معامله قرن» و کوچ اجباری فلسطینی‌ها را کنار زد

بین الملل «وحید مردانه» پژوهشگر غرب آسیا در مصاحبه با خبرنگار بین الملل خبرگزاری تسنیم، در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه طوفان الاقصی با چه هدفی عملیاتی شد و چقدر به اهداف خود دست یافت؟ برای درک وقایع مهم باید به ظرف زمان و محدوده قبل از آن واقعه بازگشت و روندها را مرور نمود. طوفان الاقصی زمانی رخ داد که مهمترین اتفاق در حال تحقق، قریب الوقوع بودن عادی سازی یا به تعبیر بهتر «علنی‌سازی» عربستان سعودی با رژیم صهیونی بود و این به معنای ایستگاه پایانی افتادن ستون‌های جهان اهل تسنن و مقدسات کل جهان اسلام در دامن صهیونیسم حداقل به لحاظ ظاهری بود زیرا ارتباطات پنهان کشورهای واداده منطقه همچون سعودی‌ها که امر غیرقابل انکار بود. سه سال پس از طوفان‌الاقصی؛ اسراییل هنوز اسیر 7 اکتبر شوک مقاومت برای خروج از فشار بی‌سابقه به گفته مردانه، غزه در آن مقطع در اوج فشار از سمت صهیونیسم از منظر محاصره و تحریم بود و از طرفی هم بخشی از موضوع معامله قرن یعنی انتقال غزه به صحرای سینا در قالب طرح «غزه بزرگ» با وسوسه شهر تمام دیجیتال که تمام جوانان غزه شاغل خواهند بود و غیره بشدت در حال تبلیغ بود تا همزمان مردم غزه از حماس دل بکندند. این موارد بعلاوه سایر موارد باعث شد تا انجام طوفان الاقصی بعنوان تنها شوک پیش‌روی حماس برای خروج از آن فشار بی‌سابقه باشد. مخصوصا اینکه دومینوی علنی‌سازی روابط رژیم با کشورهای واداده از زمان دوره اول ریاست جمهوری ترامپ آغاز شده بود و برخلاف عرف تغییر دولتها رقیب در کشورها، اینبار دولت دموکراتها در دوره بایدن نیز همان نگاه در مورد سیاست تداوم علنی سازی روابط را در دستور کار قرار داده بود. نتیجه اینکه طوفان الاقصی در دل یک جبر موقعیت که از طرف دشمن تحمیل شده بود متولد شد و اتفاقات بعد نشان داد که این یک تصمیم شجاعانه و پرریسک اما پرثمر بود. وگرنه اگر دولت حماس بی اعتبار بواسطه وسوسه های طرح غزه بزرگ و تکمیل پروژه علنی سازی روابط رژیم با همه کشورهای اسلامی حلقه دوم از منظر حمایت از فلسطین تکمیل می شد، به احتمال فراوان گام بعدی همین اتفاقاتی بود که اکنون می افتد یعنی تضعیف حداکثری حکومت حماس و خلع سلاح آن و سپس انجام کوچ اجباری و کشتار مردم غزه. مرادنه در پاسخ به سوالی درباره تغییرات راهبردی که در طوفان الاقصی در منطقه بوجود آمد ، گفت: طبیعتا هدفگذاری و برنامه صهیونیسم و آمریکا این بود تا با علنی سازی روابط رژیم با کشورهای اسلامی منطقه و سپس کشورهای اسلامی فرامنطقه، مساله فلسطین را کاملا از اولویت اول جهان اسلام حذف کند و سپس با طرح های جانبی همچون ناتوی عربی و طرح های اقتصادی ژیواکونومیکی وسوسه انگیز همچون کریدورهای مختلف به نفع کشورهای منطقه ایِ همراستا شده با رژیم و غرب و به ضرر جبهه شرق و محورمقاومت، جغرافیای سیاسی و اقتصادی منطقه را به نفع صهیونیسم تغییر دهد. حذف «معامله قرن» سازش هرچند به لحاظ فنی و کارشناسی، اکثر تحلیل ها بر این نکته تاکید داشت که این طرح ها بیشتر شبیه یک ابْر بوده است که ظاهرا قابل انجام اما عملا هم موانع متعددی از جمله ظرفیت محور شرق برای اختلال و برهم زدن طرح های پیش رو داشت و هم اینکه حداقل نیاز به یک دهه برای اجرا داشت که در آن مدت تغییرات طبیعی متعدد در دولتهای مجری ایجاد می شد و تضمینی بر تداوم آن وجود نداشت. بنابراین طوفان الاقصی همچون بادی شدید موجب حرکت و دور شدن این ابر سیاه (طرح معامله قرن بعنوان نسخه جدید خاورمیانه جدید) از آسمان غرب آسیا و جهان اسلام شد. حداقل اینکه طرح‌های غرب طبق برنامه اولیه پیش نرفت و آنها وارد یک فضای ناشناخته و پرریسک جنگ مستقیم شدند که حداقل تا به امروز غالب تحلیل ها در همه جهان و از جمله خود آمریکا و غرب موید شکست آمریکا و رژیم در جنگ های اخیر بویژه با ایران بوده است. همچنان نیز آینده این تقابل تمدنی بیشتر برای تمدن غرب دارای ابهام بوده و آنها عملا در باتلاق تمدن شرق بویژه تمدن شیعی-ایرانی گیر افتاده اند و باید قمارهای آخر خود را بدون آمادگی قبلی انجام دهند. اگر این جنگ اخیر با طراحی قبل آمریکا و رژبم انجام می شد و طوفان الاقصی یا اقدامات محور مقاومت که صهیونیستها از آن به «طناب دار» تعبیر می کردند، باعث تولد زودرس این جنگ نمی شد، چه بسا اکنون دشمن را تا این حد متزلزل و خام در مقابل خود نداشتیم. تغییرات در نظم منطقه‌ای این کارشناس منطقه در خصوص ارزیابی اش درباره وضعیت مقاومت در منطقه نیز تصریح کرد: اکنون مقاومت در مهمترین دوران خود و البته تعیین سرنوشت منطقه و جهان قرار دارد. یعنی انتهای این موقعیت فعلی، تکلیف جهان حداقل تا پنجاه سال آینده را تعیین خواهد کرد. علیرغم همه مشکلات و شکست ها و پیروزیها در این بازی بزرگ برای محور مقاومت که طبیعت هر نبردی است، اما برآوردهای فنی و کارشناسی عموم کارشناسان خارجی و داخلی نشان می دهد که تمدن غرب به سرمداری آمریکا، خود را در قماری قرار داد که حالا به ضرر نظم ماقبل خواهد بود و دیگر جهان به حالت تک قطبی قبل باز نخواهد گشت و پیروزی مقاومت در این جنگ نه بر اساس میزان ضربات بلکه بر اساس معیاز «زنده ماندن» سنجیده خواهد شد. یعنی در «نبرد بقا» که صهیونیستها صراحتا به آن اذعان کردند، اگر مقاومت بتواند بقای خود را حفظ کند که وضعیت فعلی نشانکر تداوم این بقا هست و آن مزیت دشمن یعنی ضربه اول کُشنده، نتیجه نداده است، از اینرو نیمه دوم و پایان بازی این نبرد به نفع آن طرفی است که از شرایط غافلگیری خارج شده است و اکنون مزیت به نفع جنگ فرسایشی و تاب آوری است. آمریکا به دلیل نیاز بسیار بالاتر برای حفظ تعادل بعنوان یک ابرقدرت، اکنون بسیار بیشتر در معرض بر هم خوردن تعادل قرار دارد تا محور مقاومت که سالها تحت این فشارها قرار داشته است. طوفان الاقصی و تغییر توازن قوا مردانه درباره چشم انداز توازن قوا در غرب آسیا اظهار داشت: توازن در غرب آسیا از آنجایی دچار تکانه اساسی شد که غرب و صهیونیسم بعلاوه متحدان منطقه ای آن بویژه عربستان سعودی عملا از پروژه داعش به نتیجه مطلوب نرسیدند و بدین ترتیب عربستان وارد فاز دوم(طرح ب) شد و راهبرد کلان خود را از موازنه تهدید به موازنه توازن امنیت با رقبا بویژه ایران در منطقه تغییر داد تا همچون امارات به سمت قدرت افزاییِ نرم و شیک(با حفظ برنامه های سلطه بر منطقه) پیش برود. توافق غافلگیرکننده عربستان با جمهوری اسلامی ایران و سپس پایان جنگ با یمن و عادی سازی روابط با بشار اسد، گواه این تغییر اساسی در راهبرد عربستان از تقابل سخت به تقابل نرم و متعادل بود که البته صهیونیسم و غرب با مشاهده این تکانه‌های مهم و راهبردی بعلاوه شوک طوفان الاقصی، چاره ای جز ورود سخت به میدان نشدند و اکنون چشم انداز غرب آسیا در یک موقعیت مبهم اما با سویه باتلاقی برای تمدن غرب قرار دارد که هرچقدر در آن فرو برود، تخم مرغ های قدرت و اعتبار در جهان، بیش از پیش در سبد محور مقاومت و سپس قدرت شرق ریخته خواهد شد. انتهای پیام/