خبری ·

کالبدشکافی جریان نفوذ؛ کفر و نفاق چگونه از درون، ساختارهای حکمرانی دینی را فرسوده می‌کنند؟

مقدمه: تقابل بنیادین و ضرورت بازشناسی تهدیدات درونی
✍️امید چناری مقدمه: تقابل بنیادین و ضرورت بازشناسی تهدیدات درونی در فلسفه سیاسی اسلام، تقابل میان جبهه حق و باطل، یک رویارویی ایستا و مقطعی نیست، بلکه جریانی مستمر در طول تاریخ است که با تشکیل حکومت‌های دینی، ابعاد پیچیده‌تری به خود می‌گیرد. اگرچه تهدیدات خارجی (کفر صریح) همواره وجود داشته‌اند، اما آنچه در قاموس تاریخ تمدن اسلامی به عنوان «خطر حیاتی» شناخته می‌شود، جریان نفاق و نفوذ است. نفاق، نه یک پدیده اخلاقیِ فردی، بلکه یک راهبرد کلان سیاسی-اجتماعی است که با هدف فرسایش اقتدار نظام دینی از درون، سازمان‌دهی می‌شود. در این نوشتار، به واکاوی مولفه‌های کفر و نفاق در سه ساحتِ کلیدی سیاست، اقتصاد و فرهنگ می‌پردازیم تا دریابیم چگونه این جریان‌ها با بهره‌گیری از ابزارهای نرم، مشروعیت و کارآمدی حکومت‌های الهی را هدف می‌گیرند و الگوی علوی برای مقابله با این بحران چیست.