آینده ایران و رویکردهای موجود

🌀 جنگ رمضان و شهادت رهبر معظم انقلاب(قدس سره) منشاء تحولات سیاسی اجتماعی عمیقی در جامعه ایران گردید که یکی از آنها شفاف شدن آرایش نیروهای سیاسی و وزن هرکدام در جامعه ایران بود. امروز با گذشت چهارماه از جنگ و اتفاقات پس از آن، صحنه سیاست در ایران شاهد دو رویکرد متفاوت نسبت به آینده سیاست و حکمرانی در ایران است که شاید این جنگ منشاء اصلی بروز آن باشد. این لابه‌لا شاید گفتارهای دیگری هم موجود باشند که فاقد اهمیت هستند. 💢 یک رویکرد قایل به بازنگری بنیادین در سیاست‌های پیشین نظام جمهوری اسلامی براساس «واقع‌گرایی» است. آنها معتقدند که جنگ رمضان باید به ما این درس را داده باشد که با «شعار» نمی‌توان نظم جدیدی را در منطقه و جهان حاکم نمود و واقعیت صحنه حاکی از ضرورتِ تجدیدنظر در رویکردها و شعارهاست. به عبارت دیگر اگر می‌خواهید بمانید، زیرساخت‌های‌تان بماند، مردم‌تان تاب بیاورند و... با دم شیر بازی نکنید و در حد امکان‌های خودتان شعار دهید! ✳️ از خدا که پنهان نیست از شما چه پنهان که گفتار غالب در بخش اعظمی از بدنه سیاست‌مداران و مدیران کنونی کشور همین است. آنها معتقدند که ما برای تنبیه آمریکا و اسراییل به روش نظامی با «موانع فنی» مواجه هستیم و تا رفع آن موانع فنی بهتر است بی‌گدار به آب نزنیم و با مذاکره و دیپلماسی سعی در داد و ستد امتیازات کنیم. بالاخره دیپلماسی هم یکی از عرصه‌های نبرد ما با دشمن است و اگر در میدان نظامی حریف آمریکا نمی‌شویم حداقل تلاش کنیم در عرصه دیپلماسی منافع کشور و مردم را محقق کنیم!