راهکارهای نجات معیشت کارگران در 1405؛ از بازتوزیع ثروت تا کالابرگ

اقتصادی به گزارش خبرنگاراقتصادی خبرگزاری تسنیم, در سال جاری، نوسانات قیمتی در بازار کالاهای اساسی، تاثیر مستقیمی بر هزینه‌های زندگی خانوارهای کارگری داشته است. آمارهای خرداد ماه نشان می‌دهد که تورم در گروه خوراکی و آشامیدنی با نرخ 6.8 درصد، اندکی بالاتر از تورم کل کشور (5.9 درصد) حرکت کرده است. بررسی تورم نقطه‌به‌نقطۀ این گروه که به 133.9 درصد رسیده، بیانگر این است که هزینه تامین سبد غذایی نسبت به سال گذشته افزایش چشمگیری داشته است. به‌ویژه در اقلامی نظیر روغن‌ها، گوشت و لبنیات که شاهد رشد قیمت‌های قابل توجهی بوده‌اند و این موضوع، مدیریت هزینه‌ها را برای خانوارهای کم‌درآمد با چالش مواجه کرده است. توازن میان دستمزد و هزینه‌های حداقلی بر اساس برآوردهای شورای عالی کار، سبد معیشت حداقلی کارگران حدود 60 میلیون تومان تخمین زده شده است. با توجه به اینکه دستمزد پایه سال 1405(همراه با مزایا) در حدود 25میلیون تومان قرار دارد، ایجاد توازن میان درآمد و هزینه‌های واقعی زندگی نیازمند نگاهی ویژه و بازنگری‌های مستمر است. در این شرایط، تقویت قدرت خرید کارگران برای حفظ کیفیت زندگی و تداوم بهره‌وری در بخش تولید، به یکی از اولویت‌های پیش‌رو تبدیل شده است. ارزیابی ابزار کالابرگ و فرصت‌های بهبود کالابرگ الکترونیکی به عنوان یکی از راهکارهای حمایتی دولت، پتانسیل بالایی برای کمک به خانواده‌های آسیب‌پذیر دارد. با این حال، در شرایط فعلی، به دلیل رشد سریع قیمت‌ها، کارایی این ابزار کاهش یافته و نیاز به بازنگری در اعتبار آن احساس می‌شود. از دیدگاه متخصصان اقتصاد، برای اینکه کالابرگ‌ها دوباره به ابزاری موثر تبدیل شوند، باید اعتبار آن‌ها متناسب با تورم جاری به‌روزرسانی شود. همچنین، وابستگی برخی از خانوارهای کارگری به شارژ این کارت‌ها و یارانه‌ها، نشان‌دهنده ضرورت بازنگری در ساختار حمایت‌های معیشتی است تا این ابزارها بتوانند به‌طور موثرتر نیازهای اولیه را پوشش دهند. راهکارهای پیشنهادی برای تقویت حمایت‌ها برای بهبود وضعیت معیشتی بدون ایجاد فشار تورمی جدید، راهکارهای زیر پیشنهاد می‌شود: 1.بازتوزیع منابع: انتقال منابع از بخش‌های پردرآمد یا استفاده از عوارض کالاهای خاص (مانند سیگار) برای تامین هزینه‌های حمایتی، راهکاری است که بدون چاپ پول و بدون ایجاد تورم، می‌تواند اعتبار کالابرگ‌ها و یارانه‌ها را افزایش دهد. 2. حمایت دوجانبه: در کنار حمایت از نیروی کار، تداوم حمایت‌های دولت از تولیدکنندگان و کارفرمایان ضروری است تا توان پرداخت دستمزدها در واحدهای تولیدی حفظ شود. 3. به‌روزرسانی مستمر دستمزدها: با توجه به نوسانات قیمتی، بازنگری در دستمزدها (مانند مصوبه شهریور) می‌تواند گامی موثر در جهت کاهش فاصله میان درآمد و هزینه‌های واقعی باشد. به گزارش تسنیم, تامین معیشت پایدار برای جامعه کارگری، نیازمند نگاهی جامع به آمارهای تورمی و تطبیق آن با حمایت‌های واقعی است. با تقویت ابزارهای حمایتی نظیر کالابرگ و اتخاذ سیاست‌های بازتوزیع منابع، می‌توان فشار بر خانوارهای کارگری را کاهش داد و محیطی امن‌تر برای تداوم تولید و رشد اقتصادی فراهم آورد. انتهای پیام/