تسلیم بزدلانه یا مقاومت شجاعانه

عبرتهای تاریخی و روابط بین الملل، یک حقیقت غیرقابل انکار را آشکار می کند:مقاومت هزینه دارد، اما هزینه بزدلی و تسلیم، به‌مراتب سنگینتر و ویرانگرتر است. تاریخ، نام شجاعان را با تیتر پررنگ شهامت می‌نویسد و نام بزدلان، خاینان و تسلیم‌شدگان را حقیرانه در لجنزار فراموشی رها می‌کند. حقیقت این است که در برابر وحشی‌گری‌ها و توحش رژیم آمریکا، دیگر نمی‌توان پشت ژست‌های روشنفکری پناه گرفت و از مذاکرات دیپلماتیک حرف زد. چرا که این زبان، برای هیولایی که با کشتار و کودک خواری تغذیه می‌کند، هیچ مفهومی ندارد. ۱_تله آتش‌بس و مذاکرات بی‌پایان: تا کی باید به بهانه آتش‌بس و دیپلماسی بی حاصل، سال‌های حیاتی ملت را در انتظار وعده‌های توخالی هدر داد؟ چه زمانی این مدعیان روشنفکری و عقب ماندگان سیاسی ، حقیقت دنیای غرب وحشی را درک کنند؟ این فرصت‌سوزی استراتژیک یک خودزنی سیاسی که مدام در حال بازتولید است. ۲_درس تلخ تاریخ؛ از آپاچی تا امروز: تاریخ و شناسنامه #غرب_وحشی را نمی توان فراموش کرد. از توافقات بی‌ثمر با سرخ‌پوستان آپاچی تا امروز، رژیم آمریکا هرگز با صلح و پیمان، جنگ را به آرامش نرسانده است. بلکه صلح را تنها ابزاری برای تجهیز دوباره،تضعیف رقیب و آماده‌سازی برای تهاجم بعدی ساخته است. برای آنها، #توافق، مرحله‌ای از جنگ است، نه جایگزین آن. ۳_هزینه مقاومت در برابر قیمت تسلیم: باید این حقیقت تلخ را پذیرفت: رژیم آمریکا اساساً بر پایه پایبندی به عهد بنا نشده، بلکه بر پایه بدعهدی، استوار است. بله، مسیر مقاومت دشوار است و هزینه‌های سنگینی دارد، اما این هزینه‌ها، هزینه‌های #بقاء و #کرامت هستند. در مقابل، هزینه‌ بزدلی و تسلیم در برابر رژیمی که ماهیتش نقض پیمان است،به مراتب سنگینتر است.