وحدت؛ سدّ استوار در برابر توهمات دشمن

✍️ حسین انجدانی در لحظات حساس تاریخ، زمانی که تلاطم‌های سیاسی و فشارهای خارجی به اوج می‌رسد، «کلام ولی» نه تنها یک راه‌نما، بلکه یک «سد دفاعی» در برابر نفوذ روایت‌های ویرانگر است. پیام اخیر رهبری معظم انقلاب در مناسبت حماسه بدرقه آقای شهید ایران، فراتر از یک تبیین سیاسی، یک «سند راهبردی» برای بازسازی انسجام ملی در برابر جنگ ترکیبی دشمن است. در این پیام، تضاد میان «واقعیت‌های عقلانی» و «تجربیات تلخ» به گونه‌ای به تصویر کشیده شد که به خوبی روشن شود: هرگاه مسیر از نظر ولی‌مدارانه منحرف شده و اجازه گسست در لایه‌های تصمیم‌ساز داده شود، نتیجه چیزی جز افزودن یک تجربه تاریک دیگر به آرشیو تجربیات نظام نخواهد بود. دال مرکزی و محوریت این پیام، «وحدت» است؛ وحدتی که نه در قالب یک شعار، بلکه به مثابه یک «ضرورت وجودی» برای تحقق آرمان‌های انقلاب مطرح شده است. در فضای امروز که دشمن آمریکایی با تکیه بر جنگ شناختی، به دنبال تبدیل «اختلافات داخلی» به «گسست ملی» است، وحدت و همدلی میان مردم و مسیولین، تنها راه بازدارندگی است. اما این وحدت، یک وضعیت ایستا نیست، بلکه یک «ساختار پویا» است که باید صیانت شود. در این میان، نقش نخبگان انقلابی و مسیولین، حساس‌تر از هر زمان دیگری است. مسیولین موظف‌اند با «گفتگوی شفاف و صمیمانه» با مردم، خلاهای اطلاعاتی را پر کنند تا دشمن نتواند روایت‌های خود را در این خلاها جای دهد. شفافیت در مدیریت، در واقع یک «اقدام امنیتی» برای جلوگیری از نفوذ روایت‌های بیگانه است.