گرگ ها

✍مرضیه خویی در این دنیا گرگ های در لباس بره ای را می بینی ؛ که چطور دنیا را در دست گرفته و می رقصانند . دنیایی که برای بره های گرگ پوش است ... دنیایی که با آدم هایش این نام را گرفته ، وگرنه گیتی را صفت بد ندهند . این از زیبایی های زبان ماست یا گرگ ها ؟ کاش این دنیا با همه ی بدکاران نابود شود و ما عاشقان سیر تکامل اُخروی را به آسودگی سپری نماییم . ما را به مکانی بفرستند و از مزایای ابدی سیراب کنند ، که این بازتاب اعمال بی نقص خودمان است . از زبان زخم زن گرگ ها بیزارم ؛ چرا که دلم را در آینه می شکاند . شکستگی های دل با چه درمان می شود ؟ حرف ها عمیق ترین زخم های دنیاست ؛ همچون چاه یوسف ! در عمق چاهی گیر افتادم ؛ یوسف نیستم که کاروانی مرا بیرون کشد . چه کنم که گرگ های امروز ، یوسف زمانه را دریدند ! کاش یوسف موعود بیاید ...