پارادوکس پیاده‌نظام رسانه‌ای آمریکا

مدافعان حرم را با شعار «نه غزه، نه لبنان» مسخره کردند؛ اما وقتی سوریه سقوط کرد، گفتند: «چرا سوریه را رها کردید؟» با برنامه هسته‌ای مخالفت کردند؛ اما وقتی ایران هدف حمله قرار گرفت، پرسیدند: «چرا بمب اتم نداشتید؟» می‌گفتند جنگ برای مسیولان و فرماندهان خسارتی ندارد و فقط مردم هزینه می‌دهند؛ اما وقتی بسیاری از فرماندهان و مسیولان به شهادت رسیدند، گفتند: «چرا توان دفاع از آن‌ها را نداشتید؟» می‌گفتند نظامیان و مسیولان پشت دیوارهای امن از مردم فاصله گرفته‌اند و در رفاه و زندگی اشرافی به سر می‌برند؛ اما وقتی فرماندهان و دانشمندان در کنار مردم و در میان همان شهرها هدف حمله قرار گرفتند، گفتند: «چرا باید آن‌ها بین مردم باشند و برای مردم خطر ایجاد کنند؟» رزمایش و آمادگی نظامی را تحریک‌آمیز خواندند؛ اما پس از حمله گفتند:«چرا از قبل آماده نبودید؟» اقدام پیش‌دستانه را جنگ‌طلبی نامیدند؛اما پس از ضربه دشمن پرسیدند:«چرا زودتر اقدام نکردید؟» حضور منطقه‌ای را «ماجراجویی» نامیدند؛ اما وقتی تهدید به مرزهای ایران نزدیک شد، پرسیدند: «چرا عمق راهبردی را از دست دادید؟» بودجه دفاعی را اتلاف منابع خواندند؛اما هنگام حمله گفتند: «چرا پدافند و تجهیزات کافی ندارید؟» تولید موشک، پهپاد و تجهیزات داخلی را تحقیر کردند؛ اما در روز جنگ و تحریم پرسیدند: «چرا در تسلیحات خودکفا نیستید؟» با تضعیف روحیه ملی، تخریب بازدارندگی و تطهیر دشمن، زمینه را برای حمله فراهم کردند؛ اما وقتی دشمن حمله کرد،گفتند: «چرا از خانه‌های ما حفاظت نکردید؟» وحال #جان‌فداها یی را که همیشه درخط مقدم بوده‌اند «جنگ‌طلب» می‌خوانند ومی‌گویند:«اگر راست می‌گویید، بروید جنوب بجنگید»؛ اما روز خطر و فداکاری را بازهم از همان‌ها مطالبه می‌کنند