خبری ·

حکمت فتح

بیماردلان سوی یهود و نصری می‌شتابند، با این بهانه که مباد در چرخۀ منفی بیفتیم، با این بهانه که «نمی‌شود، نمی‌توان، بن‌بست است»! قرآن می‌گوید پیروزی دقیقاً روزی فرامی‌رسد که از این خطاهای محاسباتی عبور…
حکمت سیاسی ۱۴۷ بیماردلان سوی یهود و نصری می‌شتابند، با این بهانه که مباد در چرخۀ منفی بیفتیم، با این بهانه که «نمی‌شود، نمی‌توان، بن‌بست است»! قرآن می‌گوید پیروزی دقیقاً روزی فرامی‌رسد که از این خطاهای محاسباتی عبور کنید! سعید جلیلی در جلسۀ 147 حکمت سیاسی از حکمت سوره‌ای گفت که رهبر شهید مردم را به خواندن آن توصیه کردند؛ سورۀ فتح، سورۀ بن‌بست‌شکنی. واژۀ فتح یعنی ازاله الاغلاق، زدودن قفل‌ها. کلید را از این رو مفتاح می‌گویند که در بسته را باز می‌کند. یوم الفتح نیز آن روزی است که بن‌بست‌ها باز می‌شود. شکستن بن‌بست دقیقاً معنای لغوی فتح است. حالا چه بن‌بستی که با چشم هم بتوان دید، چه بن‌بستی که جز با بینش نتوان شناخت. قرآن در دو سورۀ محمد و فتح از دو جبهه و یک راه سخن می‌گوید. از بن‌بست‌آفرینی بی‌فرجام کافران، از خطاهای شناختی در جبهۀ مومنان که کار را بدتر می‌کند، از شکستن بن‌بست‌ها و روز پیروزی بعد از غلبه بر خطاهای محاسباتی. راه فتح غیر از راه‌هایی است که خطاهای محاسباتی پیشنهاد می‌دهد. سورۀ مایده به مومنان خطاب می‌کند سراغ یهود و نصری نروید. همانجا می‌گوید می‌بینید بیماردلانی (الذین فی قلوبهم مرض) باز سراغ آنها می‌شتابند! قلب در شناخت‌شناسی قرآن، مرکز ادراکات و تصمیم‌هاست. دل بیمار، قلبی است که از مستوی فطرت خارج شده باشد، مثل شک یا تردیدی که قلب را از اعتماد به هدایت الهی منحرف کند. این بیماری دل لزوماً نفاق نیست. بیماردلی، بدافزاری است که به جان کانون ادراک و تصمیم می‌افتد و انسان را دچار خطای محاسباتی می‌کند، دچار تصمیم‌های غلط.