عدالت اقلیمی در گروگان قدرت‌های بزرگ؛ وقتی قربانیان بحران باید هزینه نجات خود را بدهند

تهران - ایرنا - همزمان با برگزاری سی‌ و یکمین کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل متحد (کاپ ۳۱)، شکاف میان وعده‌ های بین‌ المللی و واقعیت‌ های اقلیمی بیش از پیش آشکار شده است؛ کشورهای آسیب‌ پذیر که کمترین سهم را در انتشار گازهای گلخانه‌ ای داشته‌ اند، با سنگین‌ ترین پیامدهای گرمایش زمین رو به‌ رو هستند و برای تامین هزینه سازگاری با این بحران نیز ناچار به دریافت وام و پذیرش بدهی‌ های تازه می‌ شوند؛ وضعیتی که پرسش بنیادینی را پیش روی جامعه جهانی قرار می‌دهد: چرا مسیولیت بحران جهانی اقلیم همچنان از دوش آلوده‌ کنندگان بزرگ برداشته می‌ شود.