سیاسی ·

گسست از تشریفات، پیوند با اثر؛ معماری نوین دیپلماسی در بهارستان

«در ادبیات معاصر روابط بین‌الملل، سال‌هاست که عصر انحصار دیپلمات‌های اتوکشیده و خطوط تلگرافی وزارتخانه‌های امور خارجه به سر آمده است. گذار از جهان دوقطبی به هندسه متکثر و چندلایه کنونی، سیاست خارجی را از مجرای انحصاری "مسیر یک" (دولت با دولت) خارج کرده و مفاهیمی چون دیپلماسی عمومی، نخبگانی و فراتر از همه، "دیپلماسی پارلمانی" را به عنوان کاتالیزور تصمیم‌گیری‌های فراملی تثبیت کرده است.»
«در ادبیات معاصر روابط بین‌الملل، سال‌هاست که عصر انحصار دیپلمات‌های اتوکشیده و خطوط تلگرافی وزارتخانه‌های امور خارجه به سر آمده است. گذار از جهان دوقطبی به هندسه متکثر و چندلایه کنونی، سیاست خارجی را از مجرای انحصاری "مسیر یک" (دولت با دولت) خارج کرده و مفاهیمی چون دیپلماسی عمومی، نخبگانی و فراتر از همه، "دیپلماسی پارلمانی" را به عنوان کاتالیزور تصمیم‌گیری‌های فراملی تثبیت کرده است.»