شهید شهیدپرور!

هر چیزی نشانه‌ای دارد که از راستی و درستی آن حکایت می‌کند و می‌تواند راهنمای حق‌طلبان و حجّتی علیه مدعیان و منکران باشد! قرآن از این نشانه‌ها به "آیه" و "آیات" تعبیر می‌کند! جالب اینکه خدا از معجزات و کرامات انبیای الهی هم تعبیر به (معجزه) نمی‌کند و این واژه ریشه قرآنی به این معنا ندارد! آیه، راهنما و تبیین‌گر است اما معجزه؛ یعنی بیچاره کننده! "سَنُرِیهِمْ آیَاتِنَا فِی الْآفَاقِ وَ فِی اَنفُسِهِمْ! حَتَّیٰ یَتَبَیَّنَ لَهُمْ اَنَّهُ الْحَقُّ!"(فصّلت۵۳) بیچارگی ما در محضر خدا درست اما دغدغه انبیای خدا در درجه اول راهنمایی و تبیین است! نشانه‌، باعث می‌شود راه را گم نکنیم! در میان آیات خدا، آیه‌ای به تلالو شهید نیست؛ زیرا برترین داشته خود را فدای دعوت و ادعای خود کرده تا کوردلان و دلهای کم‌سو هم تردید را کنار بگذارند! در میان شهدا، هرچه به خدا نزدیک‌تر و در جامعه صاحب منصب‌تر باشد، آیه‌تر است! این است که برخی در طول تاریخ سیدالشهداء شده‌اند! در این سطح متعالی آیه بودن، شهادتی در کیفیت سیدالشهداء امام حسین علیه‌السلام وجد ندارد هرچند شهیدانی چون پیامبر اعظم و امیرالمومنین صلی‌الله‌علیهماوآلهما برتر از ایشان بوده‌اند! در تاریخ بعد از انبیاء و معصومان هم شهیدی در تراز امام شهید ما نمی‌شناسیم! همه آنچه گفتیم، درباره مردانی در میدان بود! خدا رسالت مردپروری و شهیدپروری را به عهده زنان نهاده است! شهیدپروری که در قحط‌الرجال حساس‌ترین و خطیرترین لحظات تاریخ مبعوث شد و شهادت را انتخاب کرد، دختر پیامبر و همسر ولایت و مادر امامت حضرت فاطمه زهراء سلام‌الله‌علیها بود! ایشان، شهیدپروری و مردپروری را در میدان و با شهادت آموزش داد! فاطمیه، پرورشگاه عاشورا و عاشوراییان است! #قرآن_مهجور_نباشد