خبری ·

«باباباغی»، خانه‌ای پشت دیوارهای بلند فراموشی

تبریز- ایرنا- یکی با سر خمیده و رو به پایین، به گوشه دیوار تکیه داده و دیگری با لبخند، رهگذران را نگاه می‌کند. پرستار می‌گوید: «تازه داروهایشان را خورده‌اند، آرام هستند.» می‌پرسم: امیدی به بهبودی‌شان هست؟ پاسخ کوتاه است: «شاید یک در هزارم...» اینجا آخر خط است، برای انسان‌هایی که از دنیا بریده‌اند.
تبریز- ایرنا- یکی با سر خمیده و رو به پایین، به گوشه دیوار تکیه داده و دیگری با لبخند، رهگذران را نگاه می‌کند. پرستار می‌گوید: «تازه داروهایشان را خورده‌اند، آرام هستند.» می‌پرسم: امیدی به بهبودی‌شان هست؟ پاسخ کوتاه است: «شاید یک در هزارم...» اینجا آخر خط است، برای انسان‌هایی که از دنیا بریده‌اند.