مغز ایدیولوژیک؛ از جزم‌اندیشی تا حکمرانی غیر پاسخ گو/ غلبهٔ وفاداری بر تخصص ، حاصل دوگانهٔ «خودی و دشمن»/ضرورت گذار از سرکوب پرسشگری به حق نقد

این سازوکار جزم اندیشی منحصر به یک مذهب، حزب یا جریان سیاسی نیست. هر جریان فکری ممکن است گرفتار آن شود؛ حتی جریانی که با شعار آزادی و رهایی آغاز کرده است. معیار جزم‌اندیشی، محتوای یک باور به‌تنهایی نیست؛ میزان تحمل نقد و آمادگی برای اصلاح آن است. این معیار را می‌توان با شاخص‌هایی مانند تعداد و کیفیت سازوکارهای اعتراض، میزان انتشار داده‌های مخالف و سابقه اصلاح تصمیم‌های نادرست سنجید.