از سخنرانی در دانشگاه فردوسی تا صدای خوشی که فقط در جلسات ادبی رها می‌شد/ یادِ یار

آسیدعلی‌آقا اوایل -پس از پیروزی انقلاب- به‌ نسبت سال‌های بعد، بیشتر به مشهد می‌آمد. در سال ۱۳۵۸ یک سخنرانی در تالار دانشکده پزشکی دانشگاه فردوسی ایراد کردند. آن زمان گرچه دانش‌آموز سال‌های آخر دبیرستان بودم مرتب در حوالی خیابان دانشگاه مشهد و اطراف دانشکده‌های پزشکی و علوم و دانشکده ادبیات و علوم انسانی که نزدیک آن‌جا بود، رفت‌وآمد می‌کردم.