انسانی که امام علی(ع) تحسینش کرد؛ چرا «کوچک دیدن دنیا» او را بزرگ کرد؟

اگر قرار باشد امیرالمومنین علی(ع) یک انسان شایسته را برای ما تصویر کند، چه ویژگی‌هایی را در او برجسته می‌کند؟ پاسخ در حکمت ۲۸۹ نهج‌البلاغه، تصویری متفاوت از «انسان تراز» ارایه می‌دهد؛ انسانی که دنیا در نگاهش کوچک است، اسیر شکم و هوای نفس نیست، پیش از قضاوت به دنبال شنیدن حقیقت می‌رود، بیشتر گوش می‌دهد تا سخن بگوید و میان حرف و عملش فاصله‌ای نیست؛ الگویی که شاید بیش از هر زمان دیگری برای زندگی امروز حرف برای گفتن داشته باشد.