خبری ·

«منتظر نمان، خودت به سراغش برو»؛ راز «طبیب دوّار» در نهج‌البلاغه چیست؟

تعبیر «طبیب دوّار» در نهج‌البلاغه، تصویری متفاوت از خدمت به انسان‌ها ارایه می‌کند؛ الگویی که در آن، یاری‌رسان منتظر نمی‌ماند تا فرد گرفتار برای کمک مراجعه کند، بلکه خود به سراغ او می‌رود. استاد یساولی با اشاره به این مفهوم و با تکیه بر حکایت حضرت عیسی(ع) در مثنوی مولانا، «دوّار بودن» را به‌عنوان یک منش انسانی مطرح می‌کند؛ فرهنگی که در آن، دیدن دردهای پنهان و پیش‌قدم شدن برای گشودن گره از زندگی دیگران، بخشی از مسیولیت انسان در برابر انسان است.
تعبیر «طبیب دوّار» در نهج‌البلاغه، تصویری متفاوت از خدمت به انسان‌ها ارایه می‌کند؛ الگویی که در آن، یاری‌رسان منتظر نمی‌ماند تا فرد گرفتار برای کمک مراجعه کند، بلکه خود به سراغ او می‌رود. استاد یساولی با اشاره به این مفهوم و با تکیه بر حکایت حضرت عیسی(ع) در مثنوی مولانا، «دوّار بودن» را به‌عنوان یک منش انسانی مطرح می‌کند؛ فرهنگی که در آن، دیدن دردهای پنهان و پیش‌قدم شدن برای گشودن گره از زندگی دیگران، بخشی از مسیولیت انسان در برابر انسان است.