خدایی: در اولین تجربه بین‌المللی مدال گرفتم/ شرمنده پدرم شدم

ورزشی به گزارش خبرنگار اعزامی خبرگزاری تسنیم به ناگویا، آرمان خدایی پس از کسب مدال نقره خرک حلقه در رشته ژیمناستیک بازی‌های آسیایی 2026 ناگویا اظهار داشت: این مدال را به خانواده‌ام و مردم ایران تقدیم می‌کنم؛ مادر عزیزم، خواهرم، عموها و عمه‌هایم واقعاً در تمام این روزها پشت من بودند و برای من زحمت کشیدند. وی با اشاره به تجربه نه چندان بالای خودش در میادین بین‌المللی تصریح کرد: این مدال برای من خیلی ارزشمند است؛ چون اولین مسابقه و نخستین تجربه بین‌المللی خودم را تجربه می‌کردم و توانستم در همان مسابقه اول مدال نقره بگیرم. واقعاً دوست داشتم مدال طلا بگیرم. اگر کمی بیشتر می‌توانستم خودم را کنترل کنم و استرس و فشار مسابقه را بهتر مدیریت کنم، حتی می‌توانستم به مدال طلا برسم. نتایج بازی‌های آسیایی| روز خوب کاروان ایران با 12 مدال ملی‌پوش 20 ساله ژیمناستیک هنری ایران با تمجید از کادر فنی تیم ملی کشورمان گفت: از کادر فنی تیم، به‌ویژه خیرخواه (سرمربی تیم ملی) تشکر می‌کنم که خیلی برای ما زحمت کشید و از حسام درویش‌زاده که گردن من حق دارد، قدردانی می‌کنم. ان‌شاءالله سایر ملی‌پوشان طلا بگیرند و اگر آنها به این هدف برسند، انگار خودم مدال گرفته‌ام. همه ژیمناستیک‌کاران ایرانی توانایی و استعداد کسب مدال المپیک را دارند و ان‌شاءالله ورزش ایران بتواند موفقیت‌های بیشتری کسب کند. خدایی با ابراز امیدواری به تاثیر مدال نقره خودش به بهبود شرایط ژیمناستیک کشور خاطرنشان کرد: واقعاً خیلی خوشحال هستم که در اولین تجربه بین‌المللی‌ام توانستم به مدال برسم. کسانی که کنار من بودند، همه در بیشتر از 20 تا 30 مسابقه شرکت کرده بودند. وقتی به آنها گفتم این اولین مسابقه من است، واقعاً تعجب کردند. امیدوارم توانسته باشم دل مردم ایران را شاد کنم. وی درباره نقش پدر مرحوم خودش در این موفقیت عنوان کرد: من فقط به‌خاطر پدرم اینجا ایستاده‌ام. تلاش‌های پدرم و روحیه‌ای که به من می‌داد، برای من خیلی مهم بود. با اینکه پنج سال است از پدرم دور هستم، واقعاً انگار او هر روز کنار من است. پدرم همیشه به من روحیه می‌دهد و هر روز می‌گوید «آرمان! تو می‌توانی». برنده مدال نقره بازی‌های آسیایی ناگویا خطاب به پدر خودش گفت: پدرم! این مدال را به تو تقدیم می‌کنم. وقتی به ایران برسم، پیش خودت می‌آیم و این مدال را به تو می‌دهم. واقعاً شرمنده‌ات شدم. کاش می‌توانستم مدال طلا بگیرم، اما باز هم از تو می‌خواهم این مدال را از من قبول کنی. خیلی دوستت دارم. انتهای پیام/