ترس از مرگ چیزی که هوش مصنوعی هرگز آن را درک نمی‌کند/ آیا از ماشینی که هرگز نمی‌میرد می‌توان انتظار داشت برای زندگی بجنگد؟

سه موردی که هیچگاه هوش مصنوعی حس نمی کند: دروازه‌ی اول، برجستگی مرگ: آیا هوش مصنوعی، لحظه‌ای را تجربه کرده که در آن فناپذیری خودش برایش برجسته شده باشد؟ نه. هیچ رویداد، هیچ بیماری، هیچ گذر زمانی برایش وجود ندارد که این آگاهی را فعال کند. دروازه‌ی دوم، دفاع جهان‌بینی فرهنگی: آیا هوش مصنوعی برای تحمل این وحشت، به یک جهان‌بینی فرهنگی چنگ می‌زند؟ نه. او چیزی برای دفاع‌کردن ندارد، چون از ابتدا چیزی برای ترسیدن نداشته.دروازه‌ی سوم، جاودانگی نمادین: آیا هوش مصنوعی می‌خواهد چیزی از خودش را پس از خودش باقی بگذارد؟ نه، چون مفهوم پس از خودش برایش اصلاً معنایی ندارد. نتیجه، ساده و بی‌رحم است؛ نمی‌توان از ماشینی که هرگز نمی‌میرد، انتظار داشت که برای زندگی بجنگد.