وقتی طنز و نقالی روایتگر مسایل زنان می‌شوند

در ابتدای اجرای نمایش، مرد و زنی در گوشه‌ای از صحنه نشسته‌اند و مخاطب از همان ابتدا با فضایی مواجه می‌شود که بیش از آنکه به یک اجرای کلاسیک و متعارف شبیه باشد، تلاش دارد میان نمایشنامه‌خوانی و اجرای صحنه‌ای حرکت کند. موسیقی به‌تدریج در فضای سالن طنین‌انداز می‌شود و روایت با ترکیبی از بازی، خوانش، حرکت و عناصر نمایش ایرانی پیش می‌رود.