چرا مومنان حاضر به قبول شکست نیستند؟/ وقتی در آخرالزمان فضاپیماها نمی‌آیند، معجزه خودتوجیهی رخ می دهد

نظریه ناهماهنگی شناختی ما را به این پیش‌بینی سوق داد که افرادی که داوطلبانه تحت یک آزمون ورود (پذیرش) ناخوشایند قرار می‌گیرند تا عضو یک گروه شوند، در واقع آن گروه را بیشتر از کسانی دوست خواهند داشت که راحت‌تر وارد همان گروه شده‌اند. شناخت آن‌ها مبنی بر اینکه «من از هفت‌خوان رستم گذشتم تا عضو شوم» با هر جنبه‌ای از گروه که بی‌روح و خسته‌کننده بود، دچار ناهماهنگی می‌شد. آن‌ها برای کاهش این ناهماهنگی، در ذهن خود جنبه‌های منفی گروه را به حداقل رسانده و مزایای آن را بزرگ‌نمایی می‌کردند—و این دقیقاً همان کاری بود که انجام دادند.