مشارکت جمعی و روایت‌گری بصری در تجربه حسی مشترک

رویدادهای هنری محیطی، پلی میان جامعه و هنر است. اگر هنر کلاسیک در گالری‌ها و کتابخانه‌ها محصور می‌شود و جایی برای نخبگان هنری و ادبی و جامعه به شمار می‌رود، هنر محیطی و برگزاری نمایش‌های آیینی و کنسرت موسیقی و خلق زنده اثر هنری تجسمی، مخاطب و هنرمند را در یک موقعیت مشترک و یکسان قرار می‌دهد و هر دو در لحظه خلق اثر شریک می‌شوند.