معامله مناصب دولتی مثل کالا در بازار؛ بقاء فساد با افزایش سود نسبت به ضرر/ فساد مقام ارشد بعلاوه فساد سطح خیابان یعنی پیوند فساد کلان و خرد

فساد را نباید مجموعه‌ای از اعمال منفرد افراد بد دانست؛ بلکه باید آن را یک نظام سازمان‌یافته دید... در بسیاری از جوامع، فساد نه از روی «بدذاتیِ» افراد، بلکه به دلیلِ منطقِ سود و زیان رخ می‌دهد. وقتی ساختارهای نهادی و قوانین به گونه‌ای طراحی شده باشند که «هزینه‌یِ فساد» بسیار کم و «سودِ آن» بسیار بالا باشد، افراد (حتی افرادِ بااخلاق) در موقعیت‌هایی قرار می‌گیرند که برای بقا یا پیشرفت در آن سیستم، ناچار به مشارکت در فساد می‌شوند. از این منظر، فساد «منطقی» است، چون بازیگرانِ سیستم، بر اساسِ قواعدِ موجود، بهترین استراتژی را برای رسیدن به هدفِ خود انتخاب می‌کنند.