بحث‌هایتان را کش ندهید

🔹 آیت الله حایری شیرازی ▫️ وقتی انسان به آن دنیا می‌رود، از خیلی کارهایی که اینجا انجام داده، ناراحت می‌شود؛ از #سهل‌انگاری‌هایش، از اینکه #تصمیم قطعی نگرفته، از اینکه #فرصت‌هایش از دست رفته، از اینکه سر مسایل کوچک #سخت‌گیری کرده، و سر اختلاف‌های جزیی وقت تلف کرده و حتی #بحث_و_جدل کرده است. ▫️ #کِش_پیداکردنِ_بحث، خودش یک آفت است و موجب ملال و دلتنگی است. سر به‌سر همدیگر گذاشتن، موجب حقد و کینه می‌شود. مثلاً از طرف مقابل نکته‌ای می‌گیری و با همان، او را سرکوب می‌کنی؛ خب طرف آزرده می‌شود. یا حرفی را که زده، بد معنا می‌کنی تا از آن نکته بگیری و محکومش کنی! این‌ها همه از آفات و آثار سوء جدال است. ▫️ چطور باید بحث را پایان داد تا آدم اهل جدال نباشد؟ دقیقاً همان جایی که دلت می‌خواهد بحث را ادامه بدهی، آن را قطع کن! همان وسطِ کار که داری پیروز می‌شوی، دیگر ادامه نده! بعضی‌ها می‌خواهند آن‌قدر بحث را پیش ببرند تا پیروزِ کامل شوند و آن وقت دست بِکِشند. خیال می‌کنند فقط وقتی بر باطل هستند باید جدال را تعطیل کنند؛ اما اگر حق با آنها باشد، نباید بحث را تمام کنند. نه! «اتْرُکِ الْمِرَاءَ وَلَوْ کُنْتَ مُحِقّاً»؛ بگو مگو و جدال را تعطیل کن، حتی اگر حق با خودت باشد. ▫️ حرف‌ها باید یک جایی بُریده و تمام بشود. شما اگر در مکالمه‌ها یک جایی حرف را قیچی نکنید، نقطۀ پایانی برای مشاجره‌ها و مباحثه‌ها نباشد، به سادگی یک گفتگوی ساده یا اختلاف سلیقه، منجر به #متلاشی_شدن_یک_جمع می‌شود.