خبر بد، سرمایه حکمرانی است

قدرت معمولاً درست در لحظه‌ای که بیش از همیشه به شنیدن واقعیت نیاز دارد، کمترین میل را به آن نشان می‌دهد. این تناقض، از قدیمی‌ترین مسایل حکمرانی است و روز خبرنگار می‌تواند بهانه‌ای برای بازاندیشی درباره آن باشد؛ آیا ساختار تصمیم‌گیری ما از ظرفیت لازم برای شنیدن واقعیت‌های ناخوشایند برخوردار است؟ خبر بد در چه نقطه‌ای از مسیر میان جامعه و حکومت متوقف، تعدیل یا بی‌اثر می‌شود؟ و مهم‌تر از همه، نظام حکمرانی تا چه اندازه می‌تواند از آنچه نمی‌خواسته بشنود، بیاموزد؟